• تدبیر و سیاست
  • نسخهٔ چاپی
  • همخوان کنید
  • دیدگاه شما (RSS)

تردیدی نیست که رژیم عربستان سعودی در شرایط حاضر، عامل اصلی تفرقه میان مسلمانان بوده و مجری اصلی سیاست‌های استعماری آمریکا و صهبونیسم بین‌الملل است؛ سیاست‌هایی که با تقویت افراط‌گرایی در میان مسلمانان از یک سو و حمایت از نظام‌های هم‌راستا با منافع آمریکا و غرب از سوی دیگر دنبال می‌شود. البته رژیم سعودی در تلاش است با توجیهاتی همچون حمایت از اهل سنت در مقابل خطر شیعه، و یا حمایت از دولت‌های قانونی عربی، به سیاست‌های مزدورانه خویش پوششی موجه دهد.

در این مسیر اقدامات زشت رژیم آل سعود همواره احساسات مردم مؤمن و انقلابی ملت ایران را متأثر ساخته و بر عمق نفرت آنها از این حکومت طاغوتی افزوده است. نفرتی که باعث می‌شود گاهی بعضی از دلسوزان خواستار موضع‌گیری انفعالی جمهوری اسلامی در مقابل رژیم آل سعود شوند؛ موضع‌گیری‌هایی همچون تعطیلی عمره که منافع آن بیشتر برای آل سعود خواهد بود.

حقیقت آن است که آل سعود در تلاش است به اقدامات زشت خویش رنگ جنگ شیعه و سنی دهد و خود را به عنوان رهبر اهل‌سنت و ملت‌های عرب در مصاف با ایران شیعی و عجم نشان دهد و برای تقویت این موضوع همواره اقداماتی را جهت مرزبندی مسلمانان شیعه و سنی انجام داده و در پررنگ کردن فاصله‌های مذهبی بسیار کوشیده است.

متأسفانه در مقابل نیز بعضی از دلسوزان انقلابی در دام آل سعود افتاده و به خواسته‌های آل سعود در جهت مرزبندی مسلمانان کمک می‌کنند. چنانچه آل سعود در تلاش است اماکن مقدس اسلامی همچون مکه و مدینه را به نام تفکر وهابیت مصادره کند و با تبلیغات سوء خویش، شیعه را مذهبی جدا شده از امت اسلامی معرفی نماید که برای خویش اماکن مقدس دیگری همچون کربلا، نجف، مشهد و… دارد. آل سعود در صدد هستند شیعه را مذهبی معرفی کنند که از توحید روی برتافته و نعوذبالله به سمت پرستش اهل بیت – علیهم السلام – گرویده است.

آل سعود در تلاش است حج و عمره را به بلندگوی تبلیغاتی خویش برای ترویج اسلام آمریکایی تبدیل کند و در این راستا تحمل هیچ شریکی در مقابل خویش ندارد، به خصوص جمهوری اسلامی ایران و شعارهای انقلابی آن را؛ شعارهایی که همه مسلمانان، چه شیعه و چه سنی را به پیروی از حقیقت توحید و مبارزه با طاغوت‌ها فرا می‌خواند. کشتار و به شهادت رساندن حاجیان و برائت‌کنندگان ایرانی در سال ۱۳۶۶ شمسی نمادی از این سیاست آل سعود است.

حال اگر واقع بینانه بنگریم، سیاستِ مقابله با این رویکرد انحصارطلبانه آل‌سعود، نه تحریم و تعطیلی عمره و حج، بلکه تقویت بنیان‌های سیاسی و فرهنگی عمره و حج است، اموری که باید با عمل و فعالیت اثباتی همراه باشد و از این راه سیاست‌های القایی عربستان سعودی را به چالش می‌کشد. ما باید تفکرات اسلام را به مسلمانان بنماییم و به آنها اثبات کنیم که امروز عربستان سعودی می‌کوشد تا تفکرات اسلام ناب را در مرزهای انقلاب اسلامی محدود و منحصر سازد و از همین رو نباید در مقابل آن منفعل عمل کنیم.

با قهر و فاصله گرفتن هرگز نخواهیم توانست چهره زشت اسلام آمریکایی را برای مسلمانان نمایان سازیم. مسلمانان تشنه آگاهی بوده و به بیداری و جوش و خروشی متفاوت دست یافته‌اند. نباید کاری کنیم که عربستان به مردم ناآگاه منطقه بقبولاند که جنگ‌ها و فتنه‌هایی که در میان مسلمانان رهبری می‌کند، جنگ شیعه و سنی و جنگ در مقابل امپراطوری ایران است. راست اینکه چهره عربستان سعودی در میان مسلمانان چهره مقبولی نیست، سیاست‌های مزدوارنه رژیم آل سعود حتی با سیاست‌های دولت‌های خطاکاری همچون ترکیه و قطر همخوانی ندارد و بسیاری از مردم متدین و انقلابی کشورهای اسلامی همچون طرفداران اخوان المسلمین، از عربستان سعودی در خشم و غضب هستند، پس نباید به گونه‌ای منفعلانه در مقابل آل سعود صف‌آرایی نمود که این رژیم بتواند حتی دولت‌ها و ملت‌های منتقد خویش را به مصاف انقلاب اسلامی بیاورد. باید با سیاست و کیاست و تحمل، در مقابل رژیم سعودی ایستاد و با زدودن غبار تحریف و توجیه، چهره مزدورانه آن را نمایان ساخت.

نکته دیگر اینکه وهابیون و طرفداران اسلام آمریکایی، در تلاشند ولایت را امری متمایز از توحید معرفی نموده و در مقابل آن قرار دهند، حج و عمره فرصتی است که شیعه می‌تواند ارزش توحید ناب را در مسیر ولایت نمایان سازد و این موضوع را تبیین کند که ولایت ثمره تمسک به توحید است. حضور همزمان شیعه در سرزمین‌های توحید و ولایت یعنی مکه و مدینه می‌تواند ضمن برطرف کردن القائات دشمنان شیعه، حقیقت روشن مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام را بر همگان نمایان ساخته و آنان را به الگوگیری از آن فراخواند.

پاسخ دهید