یادداشت وارده؛

بعضی از اساتید گران‌قدر اصلا به هیئت رفتن را برای طلاب سطوح پایین مجاز نمی‌دانند و آن را مانعی در سلوک طلبگی می‌دانند. این عزیزان بر این باورند که هویت طلبگی با هویت هیئتی بودن در تعارض است و طلبه‌ای که برنامه‌های معنوی ثابتی همچون نماز شب و نمازهای جماعت و قرائت قرآن و… در برنامه روزانه خود دارد دیگر نیازی نیست به هیئات مراجعه کند.

در حاشیه اظهار نظر کمیسیون احزاب؛

در واقع احزاب پله ترقی فعالان سیاسی و اجتماعی برای به دست آوردن جایگاه و مقام است، در حالی که اعضای جامعه مدرسین دارای شان والای علمی و فقاهتی بوده و از موضع کاملا ناصحانه، پدرانه و خیرخواهانه و تنها بر اساس وظیفه شرعی و ضرورت به برخی عرصه‌های سیاسی وارد شده‌اند.

یادداشتی بر رمان «ناتنی»،‌ نوشته مهدی خلجی؛

بدون شک «ناتنی» مهدی خلجی مهم‌ترین روایتی است که از «بریدن» یک دانش‌آموخته حوزه داریم. داستانی که علی‌رغم آنکه نسبتا کوتاه است ریتم تندی دارد و خواننده را -خصوصا اگر خانه‌زاد همین حوزه باشد و شبیه چنین تجربه‌ای را از نزدیک دیده باشد- به شدت با خود درگیر می‌کند و در نهایت با دریایی از فکر و تحیر وامی‌گذارد.

رسالت جهانی حوزه علمیه و روحانیت در گفت‌وگو با اندیشمندان حوزوی

یکی از مهم‌ترین عرصه‌های حضور روحانیت، به خصوص طی سه دهه بعد از انقلاب اسلامی، عرصه بین الملل و مسئولیت‌های حوزه در قبال این سطح بوده است که روحانیت و مبلّغان شیعه همواره به این عرصه توجه داشته‌اند. در این نوشتار سعی خواهیم کرد به برخی ابعاد این مسئله در قالب گفت‌وگو و استفاده از تجربیات مبلّغانی که تجربه تبلیغ در عرصه بین الملل را داشته‌اند، بپردازیم.

به بهانه برگزاری انتخابات هفتمین دوره مجمع نمایندگان طلاب؛

مهم‌ترین وظیفه این مجمع را می‌توان در ارتباط‌گیری و انتقال دیدگاه‌‌های طلبه‌های جوان به تصمیم‌گیران حوزه دانست؛ از این رو نمایندگان این مجمع با تشکیل جلسات هفتگی و تشکیل کمیسیون‌های تخصصی، مسائل و مشکلات طلاب را در حوزه‌های مختلف بررسی و پس از آماده شدن طرح، آن را به شورای عالی حوزه تقدیم می‌کنند.

به مناسبت برگزاری انتخابات مجمع نمایندگان طلاب

در هفتمین دوره انتخابات مجمع و با ابتکاری مناسب از بیش از پانصد استاد سطوح عالی و دروس خارج حوزه طی نامه‌ای دعوت شده است تا در انتخابات ثبت نام کنند. این ابتکار کمک قابل توجهی به بالابردن سطح علمی مجمع خواهد داشت.

در خاطرات بسیاری از روحانیون مبارز پیش از انقلاب از سنگی در مدرسه فیضیه با عنوان «سنگ انقلاب» نام برده می‌شود که مرور این خاطرات خالی از لطف نیست. گفتنی است این سنگ تا چند سال پیش در ضلع جنوبی مدرسه فیضیه و نزدیک درب ارتباطی مدرسه با حرم قرار داشت که به هنگام تعمیرات سال‌های اخیر به زیر رواق شمالی این مدرسه منتقل شده است.