حجت‌الاسلام والمسلمین فلاح‌زاده در گفت‌وگو با مباحثات:

باید در بیان مسأله محاسبه کنیم که آیا در دل مخاطب نفرت ایجاد می‌کند یا علاقه؟ به فرموده‌ی رهبری «دین را طوری تبلیغ نکنیم که احساس کنند همه‌ی خیابان‌ها ورودممنوع و همه‌ی کوچه‌ها بن‌بست است و سلب آزادی شده». ما در بحث طهارت و نجاست واقعاً بر مردم سخت گرفتیم؛ چه زندگی‌هایی که به‌خاطر وسواس متلاشی شده.

یادداشتی شفاهی از حجت‌الاسلام والمسلمین سعید جازاری:

مسیحیت در عرصه‌ی تبلیغ تجربه هزار و هشتصد ساله دارد؛ بیش از صدها رشته تخصصی برای آموزش تبلیغ دارند. امروز مکتب بودا هم این راه را شروع کرده؛ البته دیر آمده؛ ولی خیلی جلو افتاده است/ افرادی که در غرب به اسلام روی می‌آورند سمت اسلام اهل سنت می‌روند/ به‌نظر بنده ما  در غرب هنوز در موقعیت تبلیغ مذهبی بمعنی الاخص قرار نگرفته‌ایم.

نگاهی به تاریخچه مرکز خدمات حوزه‌های علمیه در گفت‌وگو با حجت‌الاسلام والمسلمین ابوالحسن نواب

آقا خودشان مسأله‌ی مراجع را حل کنند. این وظیفه‌ی ولی فقیه است. به صرف این‌که چهار نفر وضع خود و آقازاده‌هاشان خوب است، وضع دیگران را تحمل کنم؟ مگر می‌شود روحانیت شیعه در این وضع نگه داشته شود و مدام حرف این باشد که برخی آقایان نگران استقلال حوزه هستند؟

یادداشت وارده

مدتی پیش انتشار گزارش خبرگزاری حوزه با یک روحانی که در بین تماشگران مسابقات فوتبال حضور پیدا می‌کرد با انتقادات مختلفی مواجه شد. این مطلب اولین سری از گزارش‌های حضور طلاب در ورزشگاه‌ها نبوده است؛ در چندسال اخیر بارها در سطوح بسیار گسترده‌ای گزارش‌هایی از این دست منتشر شده بود؛ اما این بار به دلایلی با واکنش برخی اساتید سطوح عالی مواجه شد.

آیت‌الله محمد سند بحرانی در گفت‌وگوی اختصاصی با مباحثات:

یکی از ویژگی‌های حوزه‌ی نجف (به‌لحاظ ساختار آموزشی) وجود سه فضای «آکادمیک محض»، «سنتی محض» و «میانه‌ی آکادمیک و سنتی» است. از لحاظ جغرافیایی آن‌جایی که نزدیک به حرم است، سنتی محض است؛ مقداری آن‌طرف‌تر ـ بین نجف و کوفه ـ میانه است؛ و کوفه آکادمیک محض است. این تنوع سه‌گانه، تکاپو و خلاقیت را زیاد کرده است.

مراجع تقلید غالباً می‌کوشیدند تا اعضای خانواده و عمدتاً فرزندان خود را مسئول اصلی بیت قرار دهند. برخی از مراجع همانند آیت‌الله بروجردی اما خدمتکارانی داشتند که این ورود و خروج‌ها را تنظیم می‌کردند. بعضاً گفته می‌شود که خادمانِ بیت، قدرت بسیاری کسب کرده و می‌توانستند بر روی مرجع نیز اثر بگذارند. قدرتِ خادمان، گاه بیش از حد انتظار می‌رود؛ قدرتی که روحانی مقتدری چون آیت‌الله خمینی نیز از آن گلایه می‌کرد: «اگر آقای بروجردی این حاجی احمد را بیرون کند ما حتی برای آقا ظرف آب پر می‌کنیم».

حال و آینده‌ی مرجعیت شیعه

اگرچه اکنون حدود چهل مرجع تقلید شیعه در کشورهای ایران، عراق، لبنان، افغانستان و پاکستان زندگی می‌کنند، اما سن اغلب آن ها بالای هشتاد سال است و طبق سنت مرسوم حوزه‌های علمیه شیعه، استادان و روحانیون برجسته در چنین دوره‌ای به شناسایی مجتهدینی می‌پردازند که اصطلاحاً در «مظانّ مرجعیت» قرار دارند و به احتمال زیاد، آمادگی پذیرش مسؤولیت مرجعیت را خواهند داشت. این گمانه‌زنی و بررسی، مانع از بروز خلأ در نهاد مرجعیت و بلاتکلیفی متدینین می‌شود.

بازتعریفی از رفتارهای انتخاباتی حوزه علمیه:

به‌نظر می‌رسد «تکلیف سیاسی» و «رعایت شأن حوزه» دو ابزار مقابله با رقبای سیاسی است که هراز چندی دست‌به‌دست شده و از گروهی به گروه دیگر منتقل می‌شود. تا زمانی که نگاه به این دو مفهوم مهم، صرفاً نگاهی ابزاری باشد، نمی‌توان به صداقت طرفداران آن‌ها اعتماد کرد و در این بین جایگاه والای حوزه‌های علمیه است که هر روز ضربات جبران‌ناپذیری می‌خورد.

گزارش روزنامه پرتیراژ سنگاپوری از زندگی طلبگی یک سنگاپوری در قم

برخلاف آن‌چه فکرش را می‌کرد، حوزه علمیه فقط یک نهاد آموزشی مانند دانشگاه یا مراکز آموزشی دیگر نبود. احمد به زودی متوجه شد که طلبگی، یک سبک زندگی متفاوت است؛ زندگی در حجره‌هایی بسیار ساده که تا همین چندی پیش حتی تهویه نداشته و خوابیدن روی تخت‌های چوبیِ بدون خوشخواب که خیلی زود باعث دچارشدن احمد به کمردرد شده بود.

در حاشیه فعالیت‌های اخیر مؤسسه «فقاهت و تمدن‌سازی اسلامی»

اگر قرار باشد تغییر و تحولی در حوزه – با توجه به هنجارهای خاص آن – صورت گیرد، باید فقط (تأکید می‌شود فقط) از طریق گفت‌وگو و مُجاب‌ساختن بزرگان آن، یعنی مراجع عظام و اساتید سطوح عالی انجام پذیرد. حوزه مانند دانشگاه نیست که درخواست‌های صنفی از طریق «تجمعات سلف‌سرویسی» به نتیجه برسد؛ بلکه ساختاری کاملاً سنتی و حساب‌شده دارد و سلسله‌مراتب آن باید به دقت رعایت گردد.