نقش بانوان در مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی، نشانی است از این‌که مسیر عرفان و تعالی بین زن و مرد مساوی است و برای رسیدن به این منزلت در قاموس الهی، تفاوت و تبعیض جنسیتی وجود ندارد. با تورقی بر اوراق این کتاب با زیاراتی روبه‌رو می‌شویم که با نام «زنان تاریخ‌ساز» زینت بسته شده و نام‌گذاری این زیارات به نام این بانوان نشان از عظمت و مجد این بانوان دارد که نامشان همپای زیارات ائمه معصومین قرار گرفته است.

بر اساس این مجوز نشریه «فقه حکومتی» از نخستین شماره دارای رتبه علمی ترویجی است. این نشریه در حوزه حکومت اسلامی و مردم‌سالاری دینی اقدام به انتشار مقالاتی با نگاهی آسیب‌شناسانه می‌کند. تا کنون سه شماره از آن به چاپ رسیده و شماره چهارم نیز در دست چاپ است. صاحب امتیاز نشریه، حجت الاسلام والمسلمین محمدجواد ارسطا و مدیرمسئول و سردبیر آن حجت الاسلام والمسلمین حسین جوان آراسته است.

گزارشی از پرونده مرجعیت در مجله خیمه

پیش از آن‌که مجله خیمه دست به انتشار چنین فهرستی بزند، مجله تقریرات، مراجع احتمالی آینده در حوزه‌های قم و نجف را در ضمن یادداشتی تحلیلی به قلم علی‌اشرف فتحی معرفی کرده است. انتظار می‌رفت مجله خیمه اگر در پی تلاشی دوباره در این جهت است، بتواند نکاتی تازه بر گزارش تقریرات بیفزاید، نه‌آن‌که تنها به انتشار فهرستی از اسامی به همراه اطلاعاتی عمومی درباره آن‌ها بپردازد.

روایت حجت‌الاسلام محمدعلی مهدوی راد درباره‌ی بازدید رهبر انقلاب از نمایشگاه بین‌المللی کتاب:

(اختصاصی مباحثات)

بنده از هر ناشری که مورد بازدید ایشان قرار گرفته بود درباره صحبت‌های رد وبدل شده سؤال می‌کردم که همگی از اشراف و تأمل ایشان ابراز خوشحالی می‌کردند. نکاتی که درباره نوع چاپ یا کاغذ کتاب بیان می‌کردند به خوبی نشان‌دهنده اشراف ایشان به مسائل فنی کتاب‌ است.

نویسنده مدعی است که واژه «علما» تا ظهور نهضت مشروطه در کنار واژه «مُلّا»، «شیخ» و «حجت‌الاسلام» برای اشاره به دانشمندان دینی در معنای عام آن به‌کار می‌­رفت. وی عنوان می‌­کند که در بررسی‌های خود به این نتیجه رسیده است که در طول تاریخ اسلام، تا پیش از نهضت مشروطه، فقط و فقط کلمه عالِم و علما و دیگر عناوین علمی و تخصصی کاربرد داشته و حتی یک بار کلمه «روحانی» به کار نرفته است.

مجله خیمه به موضوع اشتغال روحانیت پرداخته است

در مجله خیمه پرونده‌ای را آماده کردیم تا در حد توان به این موضوع خاص بپردازیم. مواردی که در هنگام تحقیقات به آن‌ها برخوردیم گاهی خیلی عجیب بود. از یک‌سو ضعف اقتصادی و فقر خاموش و دردناکی در بسیاری از خانواده‌های طلاب وجود دارد؛ از سوی دیگر در همین قشر، برخی زندگی لاکچری و اشرافی دارند و یک‌باره هستند طلابی که به خرید و فروش ماشین و ملک یا حتی ارائه خدمات ماساژ روی آورده‌اند.

گفت‌وگوی تصویری مباحثات با حجت‌الاسلام والمسلمین جمشیدی (بخش اول)

پدرم می‌­گفت اگر می‌خواهی دانشگاه بروی، من خرجت را می‌دهم؛ اما اگر می‌­خواهی به حوزه بروی باید روی پای خود بایستی/شخصاً درهیچ دوره‌­ای موافق نبودم که جامعه مدرسین برای انتخابات مجلس و یا ریاست جمهوری کاندیدا معرفی کند/تصمیم‌گیری جامعه مدرسین در مورد امور نیازمند دو سوم آرای اعضاست. در سال ۸۸ این حد نصاب کامل نشد.

گزارش نشست علمی

متأسفانه در عرصه مباحث اجتهاد فقهی ـ اعتقادی کم‌تر کار کرده‌­ایم. یکی از شخصیت­‌های بزرگ معاصر که این خلأ را بازشناخت، میرزا مهدی اصفهانی، شاگرد بزرگ مرحوم آیت‌الله نایینی بود. ایشان در هر بابی که وارد شده­‌اند، یک نکته تازه و یک اجتهاد جدید در حوزه­‌ی عقاید ارائه داده‌­اند. ممکن است قلم ایشان برای برخی نامأنوس باشد؛ ولی اندیشه‌های بکری در آثارشان وجود دارد. امروز از ده جلد آثار خود ایشان و دو جلد هم شناخت­نامه و اندیشه‌­نامه‌ی ایشان رونمایی می‌کنیم.

گزارش کنفرانس

دبیر کنفرانس: در این همایش به‌دنبال توجه به این نکته هستیم که جریان‌سازی علمی در حوزه ایجاد نظامات حاکمیتی برآمده از ارزش­‌ها، بدون دست دادن و همراهی سه بخش حوزه، دانشگاه و نهادهای حاکمیتی و مدیران، ممکن نیست. اگر می‌­خواهیم دولت اسلامی محقق شود، حوزه باید به شکل کامل، ضلع سوم را ایجاد کند. منظور از حوزه نیز، متن حوزه، یعنی حوزویان است؛ نه فقط بخش خاصی از طلاب که در بخش حاکمیتی طرف مشورت هستند.

رغبت دینی در زمانه‌ی کنونی

غایت و هدف دینداری را می‌­باید برگزید. نمی‌­باید دین و دینداری را در تمسک به اموری معرفی کرد که با عقل زمانه کم‌تر سازگاری دارد. پای‌نهادن در عرصه­‌ی عمومی، اشباعِ عقلِ جمعی را نیز می­‌طلبد. می‌­توان به دستاوردهای جدیدِ امروزین به دیده­‌ی عنایت نگریست و همچنان بر مرام دینی مقیّد بود. مرحوم شیخ مفید قرن‌ها پیش متدیّنان را هشدار داده بود که «جماعتی از شیعیان که دیانت آن‌ها از روی تقلید و بدون تأمل است… شایسته‌ی خلود در جهنم می‌باشند». وی حتی معتقد بود: «امام غائب(عج) از آن جهت تا کنون ظاهر نشده است که می‌­داند اعتقاد بیش‌ترین پیروان او مبتنی بر تقلید است و بر چنین مردمی نمی‌­توان اعتماد کرد».