یادداشتی از استاد رسول جعفریان

برخی گویی برای تندی علیه دیگران و زدن پنبه آنها آفریده شده‌اند؛ نه برای دانستن. این اخلاق طالب علم نیست. کاش می‌شد مثل سنایی در این باره فکر کرد و زیست. البته عنوان مطلب از عطار است. تا وقتی ما در مسیر علمی و نگارشی خود، نه در صدد دانستن واقع، بلکه در صدد ردّ و نقض و تنقیص دیگران هستیم و از روش‌های جدلی تند استفاده می‌کنیم، بدانیم که چیزی بر علم ما افزوده نمی‌شود؛ بلکه زیر سایه تعصب، کورتر می‌شویم.

پاسخی به نقد مباحثات نسبت به استاد محمدرضا نائینی

به آقای اعرافی، مدیر محترم حوزه عرض می‌کنم که این قبیل نوشته‌جات نشان می‌دهد که اخلاق، ادب و رسم استادی و شاگردی در حوزه مرده است. ریش‌سفید در حوزه دیگر این روزها حرمتی ندارد. حریم‌هایی که امروز به راحتی در هم شکسته می‌شود، به راحتی به دست نیامده است. جناب استاد نائینی عزیز، ما را ببخشید

سوءاستفاده‌ی بسیار ناشیانه‌ٔ آقای زیباکلام از شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی کاملاً صادقانه‌ٔ دبیر شورای عالی حوزه‌های علمیه نشان داد که شعار این جماعت در لزوم شفاف‌سازی بودجه‌های حوزه بهانه‌ای بیش نیست تا بتوانند با هیاهوی رسانه‌ای چهره‌ٔ روحانیت را تخریب کنند.

سکولار دانستن حوزه، سخن تازه‌ای نیست؛ بیش از بیست و سه سال پیش یکی از تئوریسین‌های نام‌آور جناح موسوم به اصلاحات به صراحت گفته بود که در آینده حوزه‌های علمیه مختص فقه‌العباده خواهند شد و تمام عرصه عمومی دین را حکومت به خود اختصاص خواهد داد. سخنران مورد اشاره این یادداشت، در همان دوران نقدی طولانی بر سخنان آن تئوریسین نوشت. آن تئوریسین، امروز ویلچرنشین شده؛ ولی گویا ناقد آن روز و سخنران امروز، تسلیم مدعای او شده است.

در حاشیه‌ٔ تجمع اخیر فیضیه (یادداشت وارده)

به نظر می‌آید عده‌ای از این‌که بدنه طلاب ـ که همیشه در کنار مردم قرار داشتند و مشکلات مردم را مشکلات خود می‌دیدند ـ دولت را نقد می‌کنند نارحت شده‌اند. واقعیت این است که بدنه حوزه همیشه به دنبال پیگیری مشکلات مردم بوده؛ ولی عده‌ای سعی داشته و دارند که حوزه را دور از مردم نشان دهند.

یادداشت وارده

با توجه به تغییر شرایط دولت‌ها و افزایش اقتدار و امکانات بازدارندگی و نیز غیر قابل جبران بودن برخی مجازات‌ها مانند اعدام و قطع اعضای بدن و نیز ایجاد حس ترحم نسبت به مجرمین در لحظه اجرای حکم، تبدیل و تغییر این مجازات‌ها به مجازات‌های جایگزین، نه‌تنها خارج از محدوده شرع نیست، بلکه به مقصود شارع که همان ایجاد نظم در جامعه هست نیز نزدیک‌تر است.

نگاهی به جدیدترین اثر حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسن اسلامی

در «سودای تفکیک» می‌توان سه ضعف اساسی یافت: ۱. ناکافی بودن تلاش نویسنده در تبدیل مقالات پراکنده به یک کتاب منسجم و یکدست؛ ۲. استفاده از ادبیاتی که «سودای تفکیک» را واجد نقدهایی از جنس نقدهای سید حسن اسلامی به اصحاب تفکیک می‌سازد؛ اتکا به زبان جدلی، و در مواردی، به کارگیری ادبیاتی نه‌چندان اخلاقی؛ ۳. تکرار عبارات، مضامین و حتی جمله‌ها در نقاط مختلف کتاب.

نقش بانوان در مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی، نشانی است از این‌که مسیر عرفان و تعالی بین زن و مرد مساوی است و برای رسیدن به این منزلت در قاموس الهی، تفاوت و تبعیض جنسیتی وجود ندارد. با تورقی بر اوراق این کتاب با زیاراتی روبه‌رو می‌شویم که با نام «زنان تاریخ‌ساز» زینت بسته شده و نام‌گذاری این زیارات به نام این بانوان نشان از عظمت و مجد این بانوان دارد که نامشان همپای زیارات ائمه معصومین قرار گرفته است.

بر اساس این مجوز نشریه «فقه حکومتی» از نخستین شماره دارای رتبه علمی ترویجی است. این نشریه در حوزه حکومت اسلامی و مردم‌سالاری دینی اقدام به انتشار مقالاتی با نگاهی آسیب‌شناسانه می‌کند. تا کنون سه شماره از آن به چاپ رسیده و شماره چهارم نیز در دست چاپ است. صاحب امتیاز نشریه، حجت الاسلام والمسلمین محمدجواد ارسطا و مدیرمسئول و سردبیر آن حجت الاسلام والمسلمین حسین جوان آراسته است.

گزارشی از پرونده مرجعیت در مجله خیمه

پیش از آن‌که مجله خیمه دست به انتشار چنین فهرستی بزند، مجله تقریرات، مراجع احتمالی آینده در حوزه‌های قم و نجف را در ضمن یادداشتی تحلیلی به قلم علی‌اشرف فتحی معرفی کرده است. انتظار می‌رفت مجله خیمه اگر در پی تلاشی دوباره در این جهت است، بتواند نکاتی تازه بر گزارش تقریرات بیفزاید، نه‌آن‌که تنها به انتشار فهرستی از اسامی به همراه اطلاعاتی عمومی درباره آن‌ها بپردازد.