به بهانه سفر درمانی به لندن؛

آیت‌الله فیاض را می‌توان شاخص‌ترین تقریرنویس درس خارج اصول فقه استاد بزرگ نجف، آیت‌الله‌العظمی خویی دانست. مرحوم خویی در حالی بر کتاب ده‌جلدی شاگردش به نام «محاضرات فی أصول الفقه» تقریظ نوشت که آقای فیاض ۳۲ ساله بوده. سید خویی در تقریظ خود، نوشته‌های شاگرد جوانش را «اعجاب‌انگیز» دانسته و او را نور چشم خود و علامه مدقق خطاب کرده است.

بررسی کتاب «تصحیح الإعتقاد» شیخ مفید

کتاب تصحیح الإعتقاد اگرچه اثری است که یک اندیشمند اسلامی نگاشته و بر عقاید استاد خود نقد وارد آورده، اما در نمایی کلی‌تر، بازتاب‌ اوج عقلانیت در زمانهٔ چهارم و پنجم هجری است. زمانه‌ای که مکتب بغداد، فقه شیعه را رهبری می‌کرد و عقلانیت را به فقه شیعه وارد کرد.

جوابیه دوم آقای اسلامی به جوابیه دوم آقای مرتضوی؛

پاسخ فقهی حجت الاسلام رضا اسلامی به مقاله اول حجت ‌الاسلام آقای سید ضیاء مرتضوی مندرج در روزنامه جمهوری اسلامی مورخ ۳/۱۲/۹۲ مقاله دوم ایشان را در پی داشت و باب گفت‌وگو و بحثی علمی را باز کرد. حجت الاسلام و المسلمین رضا اسلامی، برای تعدیل دیدگاه مطرح شده و رسیدن به نگاه جامع الأطراف، حاشیه‌ای نوشته است که در ادامه می‌خوانیم.

مصاحبه با شیخ فضل الله نوری (بهار سال ۱۲۸۶ شمسی / ربیع الاول – ربیع الثانی ۱۳۲۵ قمری)

عبدالمحمد ایرانی که یک روزنامه‌نگار مشروطه‌طلب به شمار می‌آمد، با شیخ فضل الله نوری به گفت‌وگو می‌نشیند. گفت‌وگو چندان طولانی نبود و بیش از هر چیز بیانگر روحیات، شخصیت و نظرات اساسی شیخ در آن مقطع زمانی (بهار سال ۱۲۸۶) است. با هم مروری بر متن گفت‌وگو خواهیم داشت.

حوزه در هفته‌ای که گذشت؛

بیانات مراجع عظام تقلید در هفته گذشته، رد درخواست دیدار وزیر علوم توسط سه تن از مراجع، آغاز به کار رسمی مجمع جدید نمایندگان طلاب، تجمع طلاب حوزه علمیه در بیت آیت الله نوری همدانی در اعتراض به سخنان توهین‌آمیز سعید رضوی فقیه در همدان، اخبار مربوط به جهان اسلام و همچنین اخبار داخلی حوزه، تشکیل‌دهنده مجموعه خبر این هفته مباحثات است.

پاسخ به نقد فقهی

چندی پیش، سایت مباحثات مطلبی با عنوان «حاشیه‌ای فقهی بر بحث توبه‌خواهی از اصحاب فتنه» به قلم رضا اسلامی در نقد یادداشت سید ضیاء مرتضوی در روزنامه جمهوری اسلامی منتشر کرد. وی امروز، ۱۷ اسفند ۹۲ در روزنامه جمهوری اسلامی، پاسخی به مطلب مباحثات منتشر کرده است که عینا در ادامه می‌خوانید.

این اثر در صدد است که انسان‌شناسی هابز و علامه طباطبایی را مقایسه کند و نشان دهد که چگونه انسان‌شناسی متفاوت این دو، در کلیت اندیشه سیاسی آنان مؤثر افتاده است. به این منظور، آثار این دو، به ویژه دو اثر اصلی آنان یعنی لویاتان و المیزان، بازخوانی و تا حدودی بازسازی شده و با روش تحلیل مقایسه‌ای، که روش شناخته‌شده‌ای در علوم سیاسی است، بررسی گردید.

تبیین نسبت میان دین و سیاست؛

یکی از رشته‌های جدید و کارآمد برای جامعه امروز ایران و به خصوص در ارتباط با بومی‌سازی و اسلامی‌سازی علوم انسانی، رشته اندیشه سیاسی در اسلام است که به تدریج و در سالیان اخیر از سوی دانشگاه‌های کشور در حال جاافتادن و استقرار است و می‌توان آن را به فال نیک گرفت.