مهندس بازرگان در مقاله‌ای با عنوان «انتظارات مردم از مراجع» از مراجع تقلید خواسته بود که به مسائل اجتماعی و مدرن توجه بیش‌تری نشان دهند و علاوه بر «مرجع» بودن، «ملجأ» و «رهبر سیاسی و اجتماعی» مردم نیز باشند. او معتقد بود دیگر مانند گذشته نیست که بیش‌تر افراد جامعه از مرجعیت انتظار داشته باشند صرفاً درباره‌ی مسائلی مانند طهارت، نماز، روزه و… فتوا بدهد؛ اکنون از مرجعیت انتظار می‌رود در جزئیات مسائل سیاسی جامعه نیز دخالت کند.

به مناسبت میلاد

آن حضرت، وجوهات و موقوفات ارسال شده از قم را به مصرف فقرا و مستمندان می رساند و استفاده‌ی خود از آن‌ها را در امور شخصی نه‌تنها مجاز نمی‌دانست، بلکه میل و رغبتی نیز به آن‌ها نداشت. یکی از اصول حاکم بر رفتار امام جواد(ع) در کمک به نیازمندان، عطای به نیازمند – و نه صرفاً افراد فقیر – بوده است. نقل شده احمدبن‌حدید با جمعی از اصحاب ویاران خود عازم سفر حج گردید؛ در راه مورد حمله‌ی جمعی از سارقین قرار گرفتند؛ در مدینه به حضور امام(ع) رسید و جریان سرقت را به عرض آن حضرت رساند. امام(ع) دستور داد پول و پوشاک، به وی بدهند تا او میان جماعت آسیب‌دیده تقسیم کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین حمیدرضا مطهری

در عصر امامت امام جواد(علیه‌السلام) افکار و اندیشه‌های بیگانه که از دوران گذشته و با حمایت خلفای عباسی رونق گرفته بود، سبب پیدایش برخی کجروی‌های فکری و فرهنگی گردیده و انحرافاتی را در جامعه پدید آورده بود. تعدد فرقه‌های اسلامی که هرکدام داعیه رهبری و هدایت جامعه را داشتند – به‌ویژه فرقه‌های شیعی همانند زیدیه، اسماعیلیه و واقفیه – و شبهه‌پراکنی آن‌ها علیه خط اصیل اسلامی نیز بر مشکلات پیش روی امام جواد(علیه‌السلام) می‌افزود.

تدوین نقشه راه پیشرفت و تعالی امت اسلامی، از اصلی‌ترین نیازهای جهان اسلام است؛ راه‌کاری که بتواند راهبردها و جهت‌گیری جهان اسلام را در آوردگاه مدعیان جهانی وجریان‌های فراملیتی تبیین ومشخص نماید و نیز امواج بیداری اسلامی را هدایت و به آن سمت وسو بخشد. اندیشه و باورداشت «مهدویت» با ویژگی‌های خاصش – خصوصاً بحث حکومت جهانی و نیز مقبولیت مقوله مهدویت در میان همه مسلمانان – ظرفیت لازم برای چنین امر اساسی و مهمی را دارد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سبحانی

از فواید مهم نقد تمدنی پدیده تکفیر این است که نگاهی گسترده‌تر به مقوله تکفیر ایجاد می‌شود و طبعاً افراد بیش‌تری علیه جریان تکفیر همراه خواهند شد؛ زیرا هدف اصلی در این نقد، نشان‌دادن مخالفت نگرش تکفیری با هرگونه علم‌گرایی و اخلاق‌گرایی است. ما نتوانسته‌ایم ذهنیت جریان روشنفکری را علیه تکفیر درگیر کنیم و این مشکل حتی در ایران نیز به چشم می‌خورد. جریان تکفیر نمی‌گوید زیارت و امامت شما کفر است؛ بلکه می‌گوید اساس تمدن و مسلمانی شما، اسلام نیست

سایت مباحثات به صورت ماهیانه اقدام به انتشار نسخه آماده چاپ مطالب برگزیده خود می‌کند. شماره پنجم این مجله چاپی که دربرگیرنده مطالب مربوط به پرونده حوزه‌های علمیه قم و نجف  در سایت مباحثات است، به صورت نسخه پی.دی.اف آماده …

معرفی کتاب نگاهی به تاریخ تفکر امامیه

جریان تشیع در درون خود، جریان عقل‌گرایی و حدیث‌گرایی را پرورش داد و روزبه‌روز عقل‌گراتر و حدیث‌گراتر می‌شد؛ اما بهترین راه و محکم‌ترین روش، اعتدال و میانه‌روی است که آن را می‌توان در روش و منش افرادی چون شیخ مفید، شیخ طوسی و علامه حلی دید. بنابراین باید مکتب بغداد را بازخوانی کرد و با اصلاح هستی‌شناسی، انسان شناسی، معناشناسی، مبدأشناسی و فرجام‌شناسی آن مکتب، مکتبی به‌نام مکتب نوبغدادگرایی به جامعه عرضه کرد.

به‌مناسبت سالگرد درگذشت حاج شیخ محمد شریف رازی

مرحوم شریف رازی آیت‌الله سیدابوالقاسم خویی را یکی از علائم ظهور حضرت حجت (عج) قلمداد می‌کرد. وی گفته بود که آیت‌الله خویی آخرین مرجع پیش از ظهور است. مبنای او برای این سخن اما، تنها و تنها یک رؤیا بود. وی انقلاب ایران را نیز یکی دیگر از زمینه‌های ظهور می‌دانست و معتقد بود: آن‌طور که اهل نظر از اخبار و الهامات غیبی و مکاشفات رحمانی و پیگیری‌های بزرگان استنباط و اکتشاف کرده‌اند، یکی از علائم و مبشّرات، برچیده شدن سلطنت ۲۵۰۰ ساله ایران و برقراری جمهوری اسلامی است.

در گفت‌وگوی اختصاصی با حجت‌الاسلام والمسلمین نظری شاهرودی:

بانک‌ها گاهی در اجرای بخشنامه‌ها مشکل دارند؛ اما نمی‌شود گفت که هرچه هست رباست؛ آن‌ها عقود شرعی دارند. همچنین بانک‌های خصوصی تاحدی قدرت عملشان در تعیین نرخ و بعضی مسائل دیگر نسبت به بانک‌های دولتی بیش‌تر است؛ پس نمی‌توان به‌‌طور کلی همه بانک‌ها و حتی همه قراردادهای یک بانک را حرام دانست.

به مناسبت شهادت

از گزارش‌های متعدد موجود، چنین به‌دست می‌آید که گردآمدن یاران مورد اطمینان امام در شرایط بیماری شدید و تشکیل جلسه برای بیان امامت امام عسکری(ع)، آن هم در شرایط سیاسی سختی که آن حضرت در مراقبت همه جانبه حاکمان عباسی بود، دست کم زمانی حدود یک هفته را می‌طلبید. بدین جهت اگر بگوییم در روزهای پایانی جمادی‌الثانی، آن گرامی مسموم و بیمار گشت و این مسمومیت یک هفته به درازا کشید و در سوم رجب به لقای معبودش شتافت، سخنی گزاف نیست.