فقر و تهیدستی، همچنان از مهم‌ترین مشکلات جوامع بشری است و جهان متمدن امروز، بیش ازگذشته شاهد پیامدهای تلخ و ناگوار آن است و کاهش و علاج آن را می‌طلبد. این پژوهش سعی دارد با بررسی سیره‌ی حضرات معصومان(ع) و تبیین شیوه‌ها و راهکارهای مختلف آنان در فقر زدایی، به این پرسش پاسخ دهد که معصومان(ع) در کاهش و علاج فقر، چه شیوه‌ها و راهکارهایی را اتّخاذ کرده‌اند.

نگاهی به رویکرد میرزا خلیل کمره‌ای به تعالیم اسلامی

میرزا خلیل احکام اسلامی را از نگاه صلح جهانی بررسی می‌کرد. وی حتی وظیفه‌ی روحانیت را دمیدن روح شادی در کالبد اسلام می‌دانست و به آنان چنین توصیه می‌کرد: «فقها باید مراسم عید را هم به اشخاص تعلیم بدهند… و به آن‌ها تذکر دهند که عیدهای متعاقبی از قبیل عید اضحی و عید غدیر و… در پیش است تا روح امیدواری بیش‌تر شود… و به‌جای محفوظات خرابه‌ی شام و وداع اسیران و عزاداری – که باید در کربلا و شام و مواقع عزاداری انجام دهند – مردم را باید در ایام حج متوجه ذکر فتوحات و شادی‌ها کنند