دهمین اجلاسیه سراسری جامعه مدرسین؛

آیت الله علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه سراسر کشور، در دهمین اجلاس سراسری جامعه مدرسین و علمای بلاد در قم، با تاکید بر اینکه همه ارکان حوزه، خود را در برابر آرمان‌های بزرگ اسلام و انقلاب اسلامی موظف می‌دانند، تاکید کرد: مگر می‌توان فراموش کرد روزی دشمنان، همه راه‌ها را بر ما بسته بودند و این انقلاب اسلامی بود که ابواب کار و تلاش و دریچه‌های خدمت به ملت بزرگ و جهان را به روی ما گشود. ⬿

تجربه تاریخ انبیا و سیره معصومان (ع) که در جهت سنت‌های الهی است، پیوسته بدین منوال بوده که هرگاه امر خطیری در انتظار جامعه بوده، از سال‌ها و بلکه قرن‌ها پیش زمینه ذهنی و عملی اینگونه تحولات در افکار نسل‌های متوالی فراهم می‌شده است تا حجت بر همگان تمام باشد. بی‌تردید مسئله غیبت امام عصر (ع) از اینگونه وقایع تاریخ بشر و یکی از مهم‌ترین آنهاست. ⬿

در اینکه عزاداری همواره یکی از ابزارهای تشیع برای ابراز وجود و اثبات قدرت خود بوده است، تردیدی وجود ندارد. بسیار از حرکت‌های بزرگ تاریخی از قیام حسینی تغذیه کرده است. اما در این میان نیز باید به سوالاتی پاسخ داد. آیا برای نشان دادن عظمت و شکوه شیعه، تنها راه یا بهترین راه، ایجاد آیین‌های جدید است؟ آیا نمی‌توان همان آیین‌های ماثوره را جهت این هدف به کار بست؟ ⬿

گفت‌وگوی یک انسان‌شناس فرانسوی با آیت‌الله گرامی قمی

استخاره مثل فقه و اصول و پزشکی و فلسفه و امثال این‌ها نیست که فقط بحث علمی باشد؛ بحث استخاره، بحث اشراق است؛ یعنی ارتباط معنوی دل با عالم غیب. برای این ارتباط نمی‌شود دستور کلی داد و بالای صفحه نوشت که این آیه خوب یا بد است. در هر حادثه‌ای یک اشراق جداگانه نسبت به همان آیه در قیاس با حوادث دیگر به‌وجود می‌آید. ⬿

بررسی کتاب‌ها و آثار فراوان برجای مانده از آیت الله سید محمد شیرازی نشان می‌دهد که ایشان نه تنها مخالفتی با وحدت اسلامی نداشتند بلکه از مدافعان خاص و سرسخت آن در عصر کنونی بودند، آن‌گونه که در بسیاری از کتاب‌های خویش با مطرح نمودن موضوع وحدت اسلامی، بر ضرورت آن تأکید نموده و به شبهات مخالفان آن پاسخ داده‌اند.  ⬿

بر خلاف صورت‌بندی روحانیت در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی به دو گروه منزوی و فعال، امروزه این نهاد دچار تنوع زیادی از درون شده است. دلیل این امر را باید در مواجهه آنان با جزئیات مدنیت سیاسی و نیز حضورشان در ارکان مختلف حکومت دینی جستجو کرد. شناخت این تنوعات برای آنان که تحولات سیاسی و اجتماعی نهاد متولی دین را از نمای نزدیک دنبال می‌کنند، ارزش بسیاری دارد. این اثر بدون اینکه به همه جنبه‌های این بررسی بپردازد، تنها می‌کوشد روایت و موضع روحانیت حوزه علمیه قم در قبال نظم سیاسی و دینی را معرفی و مناقشات کانونی و در حاشیه آنان درباره سرشت و سیرت نظم دینی در سال‌های پیش از ظهور را مورد واکاوی و تحلیل خود قرار دهد. ⬿

پیاده‌روی اربعین

در تمدن مدرن غرب، نظم در مناسبات انسانی، نظمی قانون‌مند و با نظارت و ضمانت ابزارهای قانونی مانند پلیس و وکالت و دادگاه رخ می‌دهد، ولی نظم در روابط انسانی اربعین نه بر پایه قانون و نظارت قانونی، بلکه بر پایه فرهنگ و تربیت فردی و اجتماعی است. به بیان دیگر نظم حاصل در جامعه مدرن بر اساس عدالت قهری است، در حالی که نظم در جهان اربعین بر اساس محبت خودخواسته به‌وجود می‌آید. و فرق است بین نظمی که از بیرون بر فرد تحمیل می‌شود و نظمی که برخاسته از خودکنترلی، تقوی، و تولی است. ⬿

به بهانه اقدام ارزشمند دفتر آیت‌الله‌العظمی اردبیلی(ره)

شفافیت مسائل مالی پس از رحلت مراجع تقلید از طریق اعلام رسمی پایان دریافت وجوهات یکی از اصلی‌ترین وظایفی است که بر عهده‌ی آنان است تا از این طریق، بیش از گذشته اعتماد مقلدان را جلب کنند. چنانچه این اقدام با سستی یا بی‌توجهی دفاتر مواجه شود، قطعا به کلیت سازمان حوزه‌های علمیه و نهاد تشیع ضربه وارد می‌کند. ⬿

هفتمین شماره نسخه‌ی مکتوب «مباحثات» با قالب جدید – شامل مطالب منتشرشده در آبان ۱۳۹۵ش – به‌تازگی منتشر شده است و پس از این هم هر ماه به‌صورت منظم منتشر خواهد شد. عناوین برخی مطالب منتشرشده در نسخه‌ی مکتوب مهرماه عبارتند از: «ایرانیت و اسلامیت؛ از تقابل تا همگرایی»، «مرجعیت نجف پس از آیت الله العظمی سیستانی»؛ «شخصیت علمی و نظری علامه طباطبایی»، «آیت الله العظمی موسوی اردبیلی در آینه تصاویر» و «استاد قدیمی دروس خارج حوزه‌ی علمیه‌ی قم در بستر بیماری». ⬿

به‌مناسبت رحلت پیامبر(ص)

داستان «لدود» و ماجرای دارو دادن به پیامبر(ص) نیز – که عده‌ای خواسته‌اند آن را به موضوع مسموم کردن ایشان ربط دهند – روایتی بسیار موهن و خرافی است که شیعه قبول ندارد؛ زیرا در متن آن آمده است که پیامبر(ص) هنگامی که داروی تلخی به‌نام «لدود» را به ایشان خوراندند، ناراحت شدند و فرمودند: «بايد به مجازات اين عمل، در برابر چشمانم، به دهان تمام کسانی که در مجلس حضور دارند، به جز عباس، از آن دارو ريخته شود». ⬿