آیت‌الله سید علی میلانی از جد فقیدش می‌گوید:

می‌توان گفت که افکار ایشان دقیق‌تر از مرحوم آقای خویی و حتی مرحوم آقای بروجردی بود. بزرگانی را دیدم و شنیدم که حتی در زمان حیات آقای بروجردی، آقای میلانی را اعلم می‌دانستند. از فرد ثقه‌ای شنیدم که مرحوم علامه طباطبایی در زمان حیات آقای بروجردی، آقای میلانی را اعلم می‌دانستند.

آیت‌الله استادی در کنگره‌ی بزرگداشت آیت‌الله‌العظمی میلانی:

چند سال اول نهضت، ایشان کاملاً همراهی و همکاری کرد؛ اعلامیه داد و صحبت کرد، اعلامیه‌های بسیار… اما همین مسأله‌ی «ولایت» بود که این اواخر مشکلاتی ایجاد کرد؛برخی حرف‌هایی زدند و کارهایی کردند که ایشان نپسندید و به مرور خودتان می‌دانید که چه مسائلی پیش آمد؛ مسأله‌ی حسینیه‌ی ارشاد؛ مسأله‌ی آن آقایی که ولایت تکوینی را انکار کرد و… ولایت برای ایشان خیلی مهم بود.

آیت‌الله‌العظمی سبحانی:

ایشان نظام آموزشی جدیدی را در مشهد به‌وجود آوردند؛ مدارسی که ایشان تأسیس کرده‌اند دارای برنامه‌ی خاصی بود که با دیگر مدارس فرق داشت؛ یکی دیگر از خدمات ایشان اعزام مبلغ به خارج و داخل بود. در انقلاب نیز یار و همراه امام بود. پس ایشان هم حصنی برای اسلام بود و با قلم، بیان و خدماتش توانست اسلام را در آن زمان حفظ کند.

روحانیت و مردم‌سالاری (بخش پایانی)

با وجود چیرگی نگرش منفی نسبت به دموکراسی، روحانیت موضع یک‌سانی نسبت به تمامی شاخص‌های دموکراسی و ترتیب‌های نهادی آن ندارد. شاخص‌ها و ترتیب‌های صوری مانند انتخابات نسبت به شاخص‌های ماهوی مانند حاکمیت قانون، تفکیک قوا، حقوق بشر که به کاهش اقتدار سیاسی روحانیت می‌انجامد، از اقبال بیش‌تری برخوردار می‌باشند.

پرونده‌ی ویژه‌ی این شماره به مقوله‌ی پژوهش در حوزه می‌پردازد؛ البته با رویکردی انتقادی و با تأکید بر مواردی همچون: «کاربردی نبودن پژوهش‌ها و تحقیقات حوزوی» (که از نظر رهبری پرداختن به چنین پژوهش‌هایی، اتلاف وقت است)، «مسأله‌دار نبودن پژوهش‌ها در حوزه»، «بی‌توجهی به مسائل جدید در پژوهش‌های حوزویان»، «نبود آگاهی کافی درباره‌ی پیشینه‌ی پژوهش‌ها» و… .

در حاشیه فعالیت‌های اخیر مؤسسه «فقاهت و تمدن‌سازی اسلامی»

اگر قرار باشد تغییر و تحولی در حوزه – با توجه به هنجارهای خاص آن – صورت گیرد، باید فقط (تأکید می‌شود فقط) از طریق گفت‌وگو و مُجاب‌ساختن بزرگان آن، یعنی مراجع عظام و اساتید سطوح عالی انجام پذیرد. حوزه مانند دانشگاه نیست که درخواست‌های صنفی از طریق «تجمعات سلف‌سرویسی» به نتیجه برسد؛ بلکه ساختاری کاملاً سنتی و حساب‌شده دارد و سلسله‌مراتب آن باید به دقت رعایت گردد.

واعظ موسوی عضو دبیرخانه نشست دوره‌ای اساتید:

اختصاصی مباحثات

ما میراث‌دار روش اجتهادی هزار ساله‌ایم و افتخار حوزه علمیه شیعه، پویایی و کمال‌جویی و تحول‌خواهی بوده است. همین تحول‌خواهی است که موجب شده بیش از هزار استاد در بخش عالی و خارج مشغول تدریس باشند و هزاران دانش‌پژوه را پدرانه زیر بال علمی و عاطفی خود بگیرند.

در سفر وزیر بهداشت به قم

مخالفت‌ها با وزارت بهداشت طبیعی است؛ این‌که برخی بنای مخالفت و نارضایتی دارند، برای شما مهم نباشد/از مخالفان نترسید، هیچ بی‌مخالفی نیست؛ حتی انبیا نیز مخالف داشته‌اند. کار شما ارزشمند است و بیماران شما را دعا می کنند/شما بهترین وزیر کابینه هستید و خدمات شما در جامعه ملموس است/کار شما بسیار اثر‌گذار است و شما در دل همه مردم جا دارید/وضعیت بیمارستان‌ها نسبت به گذشته بهبود یافته و مردم نیز رضایت بهتری دارند

به‌مناسبت درگذشت آیت‌الله واعظ‌‌زاده خراسانی

وی به همراه پدر مدتی را در نجف اشرف گذراند و محافل نجف را تجربه کرد. سپس به قم رفت و محضر حضرات آیات سید صدرالدین صدر، حجت، بروجردی، سید محمدرضا گلپایگانی، اراکی، امام خمینی و علامه طباطبایی را نیز تجربه و از بسیاری از این حضرات اجازه اجتهاد دریافت کرد. آیت‌الله بروجردی اما به نحو شفاهی برای او اجازه‌ای را صادر کرده بود. هنگام تحصیل در مشهد با آیت‌الله سید علی سیستانی هم‌مباحثه بود و با امام موسی صدر نیز روابط دوستانه‌ای داشت.

نقدی بر ساز و کار انتقال علم در روش علمی بزرگان حوزه

چندی پیش آیت‌الله‌العظمی موسوی اردبیلی درگذشت؛ فقیهی که می‌توان جایگاهش را با کمی مسامحه، منحصر به فرد دانست. آیت‌الله اردبیلی در یک حکومت شیعی تازه‌تأسیس به گستردگی ایران، ده سال قاضی القضاة بود؛ دوره‌ای که در آن بسیاری از احکام فقهی برای نخستین بار به قانون تبدیل شد؛ ولی با بازگشت وی به قم چیزی از انباشته‌های ذهن او وارد فضای عمومی حوزه علمیه قم نشد و دست‌یابی به مبانی فقهی وی، چندان آسان نیست و نیازمند صرف وقت بسیار است.