پیاده‌روی اربعین

در تمدن مدرن غرب، نظم در مناسبات انسانی، نظمی قانون‌مند و با نظارت و ضمانت ابزارهای قانونی مانند پلیس و وکالت و دادگاه رخ می‌دهد، ولی نظم در روابط انسانی اربعین نه بر پایه قانون و نظارت قانونی، بلکه بر پایه فرهنگ و تربیت فردی و اجتماعی است. به بیان دیگر نظم حاصل در جامعه مدرن بر اساس عدالت قهری است، در حالی که نظم در جهان اربعین بر اساس محبت خودخواسته به‌وجود می‌آید. و فرق است بین نظمی که از بیرون بر فرد تحمیل می‌شود و نظمی که برخاسته از خودکنترلی، تقوی، و تولی است.

‌نگاهی جامعه‌شناختی به پدیده راهپیمایی اربعین

آن‌چه جوهر و هسته مرکزی اربعین را شکل داده و آن را به یک جامعه بهشتی در زمانه سکولار امروز تبدیل می‌کند، همین وجود یک «ما» از «من‌»های مختلف مذهبی، فرهنگی و دینی بر محور یک هدف متعالی و محبوب است؛ امری که نتیجه‌‌ی آن، شکل‌گیری روابط پیشرفته انسانی است در کشوری به ظاهر توسعه‌نیافته یا عقب‌مانده.