به مناسبت ۱۷ ذی‌الحجة؛‌ ولادت شیخ بهایی

اساساً نگرش شیخ بهایی بر علوم، یک نگاه وسیله‌ای و کاربردی است. شیخ بهایی علم را وسیله‌ای می‌داند برای رسیدن به هدف. علمی که هدف را گم کند و راه وصول به آن را پوشیده دارد، از نظر شیخ بهایی مورد نکوهش و مذمت است.

به مناسبت ۱۹ ذی‌قعده،‌ ولادت این عالم بزرگ؛

سید محمد طباطبایی می‌کوشید هم در مقام نظر و در عرصهٔ فرهنگی و هم در وادی عمل و سیاست، موافقت و همدلی خود را با دستاوردهای نیکِ جهان جدید اعلام کند. او وقتی با استبداد مبارزه می‌کرد، عدم التفات به دنیای جدید را از سوی حکومت مورد نکوهش قرار می‌داد.

به مناسبت ۱۸ ذی‌قعده،‌ سالروز وفات مرحوم کاشف‌ الغطاء؛

مرحوم کاشف الغطا نگاه کارکردی به دین داشت. او به صرف استنباط احکام بسنده نمی‌کرد. وی معتقد بود احکام اسلامی قابلیت اجرایی دارد و می‌باید در هر زمان مورد استفاده قرار گیرد.

به مناسبت ۱۲ ذی‌قعده، وفات قطب الدین رازی

سلوک قطب الدین راه میانه‌روانه‌ای بوده و اگر قائل به هر کدام از مذاهب بوده نیز تعصبی بر آن نمی‌ورزیده و در آثار خود از جانب هیچ‌کدام دفاعی نکرده است. قطب الدین دل به جانب فلسفه و آراء عقلی داشته و از وارد شدن به نزاع‌هایی اینچنین پرهیز می‌کرده است.

مواجههٔ آیت الله صافی گلپایگانی با آراء شهاب الدین سهروردی؛

آیت الله صافی بر این باورند که اسلام حقیقی به دست فقها زنده مانده است، نه فیلسوفان و قائلان به عرفان. ایشان معتقدند در بین تمام دانشمندانی که در رشته‌های مختلف علوم عقلی و اسلامی تبحر و شهرت یافتند فقط این صنف بودند که اسلام را حفظ کردند و نقش اصلی تبلیغ دین به آیندگان را ایفا نمودند.

بررسی دیدگاه علامه حلی در مسئلهٔ سیاست؛

مرحوم علامه حلی با پیوند میان سیاست و امر به معروف و نهی از منکر نشان داد که آموزه‌های دینی اگرچه مستقلاً می‌تواند انسان را به سمت معنویت و دین‌داری سوق دهد اما در وجههٔ دیگری، می‌تواند امورات دنیوی و سیاسی را نیز بسامان و از آن گره‌گشایی کند.

به بهانه جنگ‌ها و نزاع‌های اخیر در جهان اسلام؛

تعصب مذهبی ریشه در کینه‌های تاریخی دارد. این کینه‌ها هیچ‌گونه برکتی برای دینداری به ارمغان نمی‌آورد. امت اسلامی امروز بیش از هر زمان نیازمند رأفت و مهربانی میان خود است. احترام بر هر مکتب و عقیده به معنای احترام بر عقیده و مذهب خود است.

به مناسبت ۵ ذی‌قعده، سالروز وفات سید بن طاووس؛

سید بن طاووس با سبک دین‌داری فطری که می‌پسندید، احادیث و روایات را منبع اصلی دین‌داری می‌دانست و از درافتادن در چالش‌های عقلانی پرهیز می‌داشت. شیوه‌ای که او در مقابل ما قرار می‌دهد، تمسک بی‌چون‌وچرا بر اقوال معصومان (ع) است. وی در کتاب لهوف نیز مواجهه‌ای عقلانی با عاشورای حسینی نمی‌کند. این سبک دینی است که سید بن طاووس می‌پذیرفت.

به مناسبت ۳۱ تیر؛ سالگرد رحلت آن عالم ربّانی؛

زمانی که لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی دغدغهٔ اصلی روحانیون مبارز بود، وی به امام خمینی پیام فرستاده بود: «ابوذر! کمی آرام و قدری یواش‌تر». و امام خمینی در پاسخ گفته بود که «سلمان! کمی حرکت و کمی قدم به پیش».