یادداشت وارده

امروز جبهه باطل به اشکال مختلف خود را در دنیا نشان می‌دهد؛ امروز به راحتی به حجاب یک ورزشکار اهانت می‌کند و فردا تمام ارزش‌های دینی را تخطئه و تحقیر خواهد نمود. این یک نوع وقاحت فرهنگی و نتیجه‌ی بی‌توجهی ما به آرمان اصیل انقلاب است. نهادهای مختلف از جمله حوزه‌های علمیه باید با آینده‌نگری دینی به شکل‌های مختلف، تصاویر زیبایی از چشم‌انداز مطلوب را در منظر مردم، مسئولان و نخبگان قرار دهند.

یادداشت وارده

یکی از درخشان‌ترین نقاط در کارنامه‌ جمهوری اسلامی، تعطیلی مناسبت‌های مذهبی (مانند روزهای شهادت پیشوایان معصوم) با هدف بالارفتن سطح معرفتی مردم نسبت به فرهنگ اهل‌بیت(ع) است. اما به‌دلیل عدم فرهنگ‌سازی مناسب، جز عده اندکی، از فلسفه اصلی این تعطیلات غافل مانده‌اند و درنتیجه به‌جای این‌که به مکتبی معرفتی، اخلاقی و علمی تبدیل شود، بهانه‌ای شده برای تفریح، خوش‌گذرانی، سفرهای غیر زیارتی و…!

یادداشت وارده

همراهی با امام غایب ساده و آسان است؛ چون به‌نظر می رسد زحمت و مسئولیت خاصی ندارد! همان‌گونه که همراهی با امام شهید هم راحت و آسان است و صرفاً به یک عزاداری و نذر و نیاز ختم می‌شود! اما آن‌چه مهم است، همراهی با امام حاضر و زنده است. بر این اساس استراتژی حوزه‌های علمیه باید آینده‌گرا و مبتنی بر همراهی با امام قائم و حاضر باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر رحیم کارگر: انقلاب اسلامی باید چه برنامه و رویکردی نسبت به فرهنگ اتخاذ کند؟ به عبارت روشن‌تر چه نوع تحول آینده‌نگر و در چه ساحت‌هایی می‌تواند ما را از این وضعیت فعلی خارج کرده و در برابر چالش‌های فرارو، مقاوم ساخته و فرهنگ مطلوب را نهادینه سازد؟ در واقع آینده مطلوب فرهنگی در پرتو انقلاب اسلامی ایرانی چیست و چگونه می‌توان به آن دست یازید؟ گفتنی است آینده‌های مطلوب همان آینده‌هایی هستند که ما بر پایه ارزش‌ها و هدف‌گذاری‌ها، خواستار شکل‌گیری و تحقق آنها هستیم.

به سبب گوناگونی بازیگران و نیروهای سازنده آینده در عربستان، و پیچیدگی و تعامل میان آنها، هرگز نمی‌توان آینده این کشور را به‌طور دقیق پیش‌بینی کرد. از این جهت انتخاب محتمل‌ترین تصویر آینده، چندان درست نیست؛ چرا که باید سناریوهای مختلفی را برای برنامه‌ریزی به کار برد. با بهره‌برداری و به‌کارگیری این سناریوها به‌خوبی می‌توان به استقبال آینده رفت. پس از تکمیل سناریوها باید بدانیم که کدام سناریو، به آینده در حال ظهور نزدیک‌تر (یعنی محتمل تر) است و امکان تحقق بیشتری دارد.