به‌مناسبت درگذشت آیت‌الله مؤمن

در اواخر عمر، نامش بیشتر بر سر زبان‌ها افتاده بود. فعالینِ خارج‌نشین هم بر سر سخنان و اندیشه­‌ی او به مجادله برخاسته بودند. ماجرای حکم «مباهته» موضوعی شده بود که پای آیت‌الله محمد مؤمن قمی را به میان می­‌کشید. برخی او را از قائلین و داعیه‌داران بهتان‌زنی به بدعت‌گذران می­‌دانستند و بعضی او را بَری از این حکم می­‌شمردند؛ حکمی که مکشوف نشد و استناد آن به آیت‌الله در ابهام ماند.

یادداشت وارده

جسارتِ فقهی آن است که برداشت‌های گذشتگان را مختص به زمانه­ آن بزرگواران بدانیم و آن را تا به امروز برنکشیم و بر آن تعبّدهای ناروا نورزیم. برداشت‌های گذشتگان مگر چه کلامِ مقدسی است که تا به میدان آمد، می­‌باید شمشیر غلاف

(به بهانه ۱۸ آذر؛ سالروز درگذشت ایشان)

آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی دورانی سُکّان مرجعیت را بر شانه داشت و حفظ شریعت، دغدغه­ اصلی ایشان بود. برخی ادعا کرده اند که آیت الله العظمی بروجردی گفته بود پس از ایشان، در احتیاطات به

به مناسبت هفده ربیع الاول

تاریخ ولادت پیامبر(ص) را روز دوشنبه هفدهم ربیع الاول و به روایتی دوازدهم این ماه نوشته اند. همان سالی که اصحاب فیل قصد مکه می کند و حق تعالی ایشان را هلاک کرده و به عام الفیل لقب می گیرد. شُهره است که در روز ولادتش چهارده برج از ایوان کسری

به‌مناسبت درگذشت

با پیروزی انقلاب نیز سید قاسم از مرام سابق خود دست نکشید و به امور سیاسی وارد نشد. در سال‌های اول انقلاب در برابر اصرارها مبنی بر پذیرش شغل و سِمتی در انقلاب، نیز پای پس کشیده و دل به امور اداری نداده بود. در حضور امام خمینی در مقابل این پافشاری‌ها گفته بود که من نوکر جد شما هستم و همین مرا بس است.

به مناسبت سالروز حمله به مسجد گوهرشاد

پیش از ماجرای گوهرشاد، دو واقعه‌ی دیگر هم در قم به وقوع پیوسته بود و قابلیت آن را داشت که مخالفت با حاکمیت استبداد را در مسأله‌ی حجاب به رخ بکشد؛ یکی واقعه‌ی شیخ محمدتقی بافقی در فروردین ماه ۱۳۰۶ و دیگری ماجرای حاج آقا نورالله اصفهانی که از اصفهان آغاز شد و در قم به اوج خود رسید. اما در آن زمان شیخ عبدالکریم حائری یزدی، مرجع مسلّم زمان، از این وقایع حمایت نکرد و جرقه‌ای که روحانیت زده بود، شعله‌ور نشد. این دو پیش‌آمد سبب شدند که روحانیون مخالف، از قم قطع امید کنند و متوجه مشهد شوند.

نظری به رأی آیت‌الله‌العظمی اسحاق فیاض در فعالیت‌های اجتماعی زنان

مبنای اصلی ایشان چنین است که از نگاه فقهی، تفاوت‌های حقوقی و فقهی بین زن و مرد را تنها در صورتی می­‌توان پذیرفت که دلیل معتبر شرعی به‌صورت نص یا ظهور، بر اثبات آن وجود داشته باشد؛ وگرنه موضوع، داخل در قلمرو منطقه‌الفراغ یا اباحه خواهد بود و منطقة‌الفراغ یک عنصر متغیّر، متحرک و سیال است که با تغییر شرایط زمان و مکان قابل تغییر است.

به‌مناسبت درگذشت حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی

دکتر احمدی در سفر لندن همچنین از علامه شنیده بود که اگر کسی بخواهد اسلام را در اروپا و در مغرب زمین معرفی کند، باید از طریق عرفان وارد شود؛ نه از طریق فقه. به تعبیر علامه، عرفان فراتر، جذاب­‌تر و ریشه‌دارتر از فقه است. دکتر احمدی همین ایده­‌ی علامه را بارها در سخنان خود به‌کار می‌­برد و می­‌خواست که سویه‌­های عرفانیِ دین برجسته شود.

شاید اوج همدلی و هماهنگی مراجع عظام تقلید را در وقایع پیش از انقلاب، بتوان در ماجرای ۱۵ خرداد ۴۲ شاهد بود. غالب فقیهان به این وقایع واکنش نشان دادند. اما پس از آن بود که برخی از فقها، کم‌تر به اقدامی سیاسی پرداختند. دو روز پس از این واقعه بود که آیت‌الله شریعتمداری با روحانیون طرفدار خود در تبریز تماس گرفت و توصیه کرد: «مردم را به آرامش دعوت کنید و از تظاهرات جداً خودداری شود؛ چون از تظاهرات نتیجه‌ای گرفته نخواهد شد…

به‌مناسبت درگذشت حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی طباطبایی

وی گفته بود که بیماری ریه دارم، اما والله قسم می‌خورم آن‌چه که مرا می‌­کُشد کارهایی است که در کشور دارند به خلاف انجام می‌­دهند. در خصوص حضورش در مجلس نیز گفت که ما می‌رفتیم مجلس که فاعل بالاختیار باشیم، مفعول بالاضطرار شدیم.