نقدی بر کم‌توجهی نظام آموزشی حوزه به آموزش عقاید؛

وقتی چنین ساختمان سنگین و بزرگی بر روی بنیان عقاید بنا می‌شود، ۱۰ یا ۲۰ سال بعد، هر گونه خدشه‌ به این اعتقادات می‌تواند منجر به فرو ریختن همه آن ساختمان بلند باشد؛ به همین سبب، پرداختن به اصول عقاید و تفکر مجدد درباره آن‌ها به خاطر نگرانی از فروریختن همه هویت طلبه، امری بسیار نگران‌کننده و دشوار خواهد بود. به بیان بهتر، در ابتدای جوانی که تردید، هزینه کمتری برای یک طلبه جوان دارد، پرسش‌ها به وجود نمی‌آیند؛ و زمانی که حوادث روزگار و تعامل با اندیشه‌های دیگر، باعث ایجاد پرسش در اندیشه‌های بنیادین می‌شوند، دیگر فرصتی برای طرح سؤال‌ها باقی نخواهد ماند.