استاد مهدوی راد تبیین کرد:

در پایان سوره سخن از کسی است که پی ندارد و ابتر است و نسل او منقطع خواهد شد. پس ابتدا هم باید همسوی با آن باشد. اینجا سخن از حضرت زهرا (س) به عنوان کسی است که ادامه‌‌دهنده نسل رسول‌الله (ص) است و لذا دشمن ایشان ابتر است. پس برای همین عطا، نهر کن. آنها فقط برای پسر نهر می‌کردند… گویا موضع خداوند سبحان در مقابل این جریان اجتماعی این است که این خانم و انسان بسیار بزرگ، شایستگی نهر دارد. برای این عطای مهم غیر از نماز، باید نهر کنید. به لحاظ تاریخی اگر سوره را در آن فضای تاریخی بگذاریم، باید معتقد باشیم که این مصداق منحصر به فرد است.