بنده سعی کردم در حد توان مطالب را برای طالبان حقیقت روشن کنم، ولیکن با وجود حب وافر آقای دعائی به مرحوم تهرانی، هیچ محملی برای تغییر نظر ایشان نمی‌بینم.  هجمه دیدن نقدها از سوی ایشان هم طبیعی است! چرا که جذبه مرادشان باعث شده تا ایشان را بری از هر عیب و نقص ببینند و وقتی عیب و نقصی وجود ندارد، نقدی هم وجود ندارد! چرا که فایده نقد نشان دادن عیب و نقص‌ها است. لذا، هرچه هست هجمه هست و کار عاشق در مقابل این هجمه‌ها «دفاع»! ⬿

آیت الله انصاری شیرازی دار فانی را وداع گفت؛

این مِهر انصاری شیرازی و امام خمینی ولی یک‌سویه نبود. آیت‌الله خمینی هم به ایشان مهر می‌ورزید. زمانی که امام از پاریس بازگشت با اینکه آیت‌الله انصاری شاگرد امام بود، امام خمینی به دیدن وی رفته بود. زمانی که مشکلاتی نیز در امور مملکتی پیش می‌آمد، امام خمینی می‌فرمودند مگر آیت‌الله بهجت و انصاری نیستند که دعا بکنند تا این قضیه حل شود. ⬿

به مناسبت ۲۹ ذی‌قعده، شهادت امام جواد (علیه‌السلام)؛

امام جواد (ع) وقتی که از خداوند سخن می‌گویند تقدیس و تنزیه را به هم می‌آمیزند. خداشناسی‌ای که امام نهم شیعیان (ع) معرفی کرده‌اند بعدها در آموزه‌های عرفانی نیز راه یافت و مورد التفات عرفا قرار گرفت. ⬿

به مناسبت ۱۲ ذی‌قعده، وفات قطب الدین رازی

سلوک قطب الدین راه میانه‌روانه‌ای بوده و اگر قائل به هر کدام از مذاهب بوده نیز تعصبی بر آن نمی‌ورزیده و در آثار خود از جانب هیچ‌کدام دفاعی نکرده است. قطب الدین دل به جانب فلسفه و آراء عقلی داشته و از وارد شدن به نزاع‌هایی اینچنین پرهیز می‌کرده است. ⬿

به مناسبت ۸ ذی‌قعده، سالروز درگذشت حافظ شیرازی؛

امام خمینی، در مواجهه با حافظ شیرازی، از جنبهٔ عرفانی وی مدد می‌گرفت. مرحوم امام، حافظ را “عارف شیرازی” می‌نامید. انس امام با اشعار حافظ به گونه‌ای بود که در جای‌جای آثار خود و به کرّات از اشعار این شاعر عارف مدد می‌گرفت و برای گره‌گشایی از کلام خود به کار می‌بست. ⬿

مواجههٔ آیت الله صافی گلپایگانی با آراء شهاب الدین سهروردی؛

آیت الله صافی بر این باورند که اسلام حقیقی به دست فقها زنده مانده است، نه فیلسوفان و قائلان به عرفان. ایشان معتقدند در بین تمام دانشمندانی که در رشته‌های مختلف علوم عقلی و اسلامی تبحر و شهرت یافتند فقط این صنف بودند که اسلام را حفظ کردند و نقش اصلی تبلیغ دین به آیندگان را ایفا نمودند. ⬿

به مناسبت ۵ ذی‌قعده، سالروز وفات سید بن طاووس؛

سید بن طاووس با سبک دین‌داری فطری که می‌پسندید، احادیث و روایات را منبع اصلی دین‌داری می‌دانست و از درافتادن در چالش‌های عقلانی پرهیز می‌داشت. شیوه‌ای که او در مقابل ما قرار می‌دهد، تمسک بی‌چون‌وچرا بر اقوال معصومان (ع) است. وی در کتاب لهوف نیز مواجهه‌ای عقلانی با عاشورای حسینی نمی‌کند. این سبک دینی است که سید بن طاووس می‌پذیرفت. ⬿

معرفی کتاب

نویسنده با ترسیم دو دوره از حیات مولانا می‌کوشد تا معنای زندگی را در هر یک از ادوار زندگانی وی به تصویر بکشد. وی بر این باور است که مولانا در دوره اول، معنابخشی به زندگانی را در قالب پاداش‌های نیک‌عملی و خوب‌کرداری می‌دانسته است. اما پس از آشنایی با شمس که دورهٔ دوم از حیات معنوی او را شکل می‌دهد، تلقی شگفت‌آوری از آدمی و گستره و عمق وجودی داشته است. ⬿

به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، سالگرد حکیم مهدی الهی قمشه‌ای؛

عشق، گوهرهٔ اندیشهٔ الهی قمشه‌ای است. آنچه بن‌مایهٔ اندیشهٔ الهی قمشه‌ای را تشکیل می‌دهد مفهوم عشق است. وی مانند بسیاری از عرفا، عشق را «حب شدید» می‌داند و از این رو معتقد است آنچه عشق نامیده شده است در قرآن کریم نیز موجود است. ⬿

به مناسبت اول اریبهشت بزرگداشت سعدی شیرازی؛

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، ادبیات فارسی را غنای بسیار بخشیده است. سویه‌های عرفانی کلام او نیز مایهٔ استفادهٔ عارف‌مسلکان است. امام خمینی نیز در طرح منظومهٔ عرفانی خود، از کلام سعدی مدد بسیار گرفته است. ایشان در آثار عرفانی و در تتمه‌ای بر کلام خود، از اشعار سعدی استفاده می‌کرده است. ⬿