با انتشار فتاوای مراجع عظام پیرامون ساخت سریال «مست عشق»، موضوع عرفان و تصوف و تشیع، دوباره به معرکه‌ی آرا مبدل شد. مخالفین تصوف که از فتوای بزرگان حمایت می‌کنند، انگشت بر ضعف‌های اعتقادی منعکس‌شده در متون متصوفه و عرفا می‌گذارند و در مقابل، ارادتمندان به عرفان و بزرگانش که ابن‌عربی و مولانا لاجرم داخل در آنهایند، پشت افرادی چون امام خمینی، رهبری، علامه طباطبایی، علامه حسن‌زاده و امثالهم سنگر می‌گیرند. ⬿

بنده سعی کردم در حد توان مطالب را برای طالبان حقیقت روشن کنم، ولیکن با وجود حب وافر آقای دعائی به مرحوم تهرانی، هیچ محملی برای تغییر نظر ایشان نمی‌بینم.  هجمه دیدن نقدها از سوی ایشان هم طبیعی است! چرا که جذبه مرادشان باعث شده تا ایشان را بری از هر عیب و نقص ببینند و وقتی عیب و نقصی وجود ندارد، نقدی هم وجود ندارد! چرا که فایده نقد نشان دادن عیب و نقص‌ها است. لذا، هرچه هست هجمه هست و کار عاشق در مقابل این هجمه‌ها «دفاع»! ⬿

مقاله جناب آقای مهدی نصیری با عنوانِ «غلو عرفانی؛ خطری برای شریعت و عقلانیت در حوزه‌های علمیه» در نقد مسلک و ادعاهای مرحوم «سیدهاشم حداد» موجب مناقشاتی در میان طرفداران و منتقدین این مسلک و مرام شد. در این میان … ⬿

یادداشت وارده: نقدی بر گفتگوی استاد بیابانی

کتاب عقایدی که به‌تازگی در سال‌های ابتدایی مدارس علمیه برادران تدریس می‌شود و توسط آقای سبحانی و برنجکار نوشته شده، نماینده بسیاری از اندیشه‌های تفکیکی است. این نشان می دهد که قدرت در دست تفکیکیان افتاده است، و الا در برنامه رسمی حوزه‌های علمیه کتابی قوی مانند عقاید آیت‌الله مصباح را  ⬿

آیت الله انصاری شیرازی دار فانی را وداع گفت؛

این مِهر انصاری شیرازی و امام خمینی ولی یک‌سویه نبود. آیت‌الله خمینی هم به ایشان مهر می‌ورزید. زمانی که امام از پاریس بازگشت با اینکه آیت‌الله انصاری شاگرد امام بود، امام خمینی به دیدن وی رفته بود. زمانی که مشکلاتی نیز در امور مملکتی پیش می‌آمد، امام خمینی می‌فرمودند مگر آیت‌الله بهجت و انصاری نیستند که دعا بکنند تا این قضیه حل شود. ⬿

به مناسبت ۲۹ ذی‌قعده، شهادت امام جواد (علیه‌السلام)؛

امام جواد (ع) وقتی که از خداوند سخن می‌گویند تقدیس و تنزیه را به هم می‌آمیزند. خداشناسی‌ای که امام نهم شیعیان (ع) معرفی کرده‌اند بعدها در آموزه‌های عرفانی نیز راه یافت و مورد التفات عرفا قرار گرفت. ⬿

به مناسبت ۱۲ ذی‌قعده، وفات قطب الدین رازی

سلوک قطب الدین راه میانه‌روانه‌ای بوده و اگر قائل به هر کدام از مذاهب بوده نیز تعصبی بر آن نمی‌ورزیده و در آثار خود از جانب هیچ‌کدام دفاعی نکرده است. قطب الدین دل به جانب فلسفه و آراء عقلی داشته و از وارد شدن به نزاع‌هایی اینچنین پرهیز می‌کرده است. ⬿

به مناسبت ۸ ذی‌قعده، سالروز درگذشت حافظ شیرازی؛

امام خمینی، در مواجهه با حافظ شیرازی، از جنبهٔ عرفانی وی مدد می‌گرفت. مرحوم امام، حافظ را “عارف شیرازی” می‌نامید. انس امام با اشعار حافظ به گونه‌ای بود که در جای‌جای آثار خود و به کرّات از اشعار این شاعر عارف مدد می‌گرفت و برای گره‌گشایی از کلام خود به کار می‌بست. ⬿

مواجههٔ آیت الله صافی گلپایگانی با آراء شهاب الدین سهروردی؛

آیت الله صافی بر این باورند که اسلام حقیقی به دست فقها زنده مانده است، نه فیلسوفان و قائلان به عرفان. ایشان معتقدند در بین تمام دانشمندانی که در رشته‌های مختلف علوم عقلی و اسلامی تبحر و شهرت یافتند فقط این صنف بودند که اسلام را حفظ کردند و نقش اصلی تبلیغ دین به آیندگان را ایفا نمودند. ⬿

به مناسبت ۵ ذی‌قعده، سالروز وفات سید بن طاووس؛

سید بن طاووس با سبک دین‌داری فطری که می‌پسندید، احادیث و روایات را منبع اصلی دین‌داری می‌دانست و از درافتادن در چالش‌های عقلانی پرهیز می‌داشت. شیوه‌ای که او در مقابل ما قرار می‌دهد، تمسک بی‌چون‌وچرا بر اقوال معصومان (ع) است. وی در کتاب لهوف نیز مواجهه‌ای عقلانی با عاشورای حسینی نمی‌کند. این سبک دینی است که سید بن طاووس می‌پذیرفت. ⬿