رواج فرهنگ سکولار دینی با دو منبع آبشخور فکری متمایز، موجب دوگانگی فرهنگی در ایران شده است. نویسنده در انتها نتیجه‌گیری کرده که رواج عرفی‌گرایی از دهه دوم انقلاب، نتایجی در پی داشته است که از این میان می‌توان به ریزش بخشی از افراد جامعه اشاره کرد. این امر ناشی از عواملی چون پذیرش اندیشه سکولار و فساد اخلاقی و اعتقادی می‌باشد. منحنی مشارکت سیاسی شهروندان طی سه دهه نشان می‌دهد که از دهه دوم انقلاب به تدریج با رواج اندیشه سکولار بخش‌هایی از جامعه از آن تأثیر پذیرفته‌اند. ⬿