به مناسبت شهادت مولای متقیان؛

بنا بر حکم خدا و اسلام، بر مسلمانان واجب است که پس از فوت یا کشته شدن امامشان ـ چه گمراه باشد و چه اهل هدایت، چه مظلوم باشد و چه ظالم، چه خونش حرمت داشت باشد و چه نداشته باشد ـ پیش از برگزیدن امامی عفیف، عالم، با ورع و آگاه به قضاوت و سنّت برای خود، کاری نکنند، چیزی پدید نیاورند، دستی دراز نکنند، قدمی پیش ننهند و چیزی ابراز نکنند. ⬿

در آستانه شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام؛

چون سبک حیات سیاسی امام حسن علیه‌السلام، سبک مقاومت و تحرک قدرتمندانه و ایستادن برای دفاع و تبلیغ اسلام اصیل بود، از این گفته و شنیده‌­ها خسته نشده و راه خود را ادامه دادند تا دین مردم – در اعتقاد و پایبندی – باقی بماند، یا جامعه با اداره دین و با قدرت دین و حاکمیت دین (ارزش‌گرایی) حرکت کند. در مقابل این سبک، سبک جریان باطل این بود که قدرت را در دست بگیرند؛ آن هم به هر قیمتی که شده است (قدرت‌گرایی).  ⬿

نگاهی به شیوه مبارزاتی امام حسن مجتبی (ع)؛

ائمه در تبلیغ مانند سبک خصم، از هر شیوه و روشی بهره نمی‌برند. آنان آنچه که حق است را بیان می‌کند، نه آنچه را که مردم مطلوب می‌پندارند و درست می‌دانند. از این‌روست که می‌فرماید: خداوند شما مردم را، به وسیله جدّ ما محمّد (ص) هدایت فرمود.  ⬿