در گفتگو با ‌حجت الاسلام و المسلمین میرزا عبدالرضا کفایی؛

من چه حسن ظنی به شاه دارم که این خانواده برادر من را کشته‌اند؛ آن هم برادری مثل حاج میرزا محمد آقازاده. ولکن تجربه سیاسی بعد از حوادث شهریور ۱۳۲۰ به من ثابت کرد که در ایران هر وقت حکومت مرکزی تضعیف می‌شود، توده‌ای ها پر و بال می‌گیرند و با کمک‌های مالی و تبلیغی شوروی که از قدیم الایام چشم طمع به خاک ایران دارد میدان‌دار صحنه سیاسی ایران می‌شود و در آن صورت ایمانی برای مردم ایران که مرکز تشیّع و خانه اهل بیت است باقی نمی‌گذارند و نهایتا این خانه‌ را از دست صاحب خانه بیرون خواهند کشید.

منش سیاسی آیت الله خوئی

بخش اول

همان‌گونه که رفتارهای سیاسی و اعتراض‌های خوئی رفته رفته فروکش کرد، میانهٔ آیت الله و امام هم دچار تحولاتی شد. گزارش می‌شود که آیت الله خوئی از اقدامات آیت الله خمینی ناراضی است. ساواک در سال ۱۳۵۰ گزارش می‌دهد که خوئی از اقدامات ضد ایرانی [امام] خمینی ناراضی است.

چرخی در اسناد قدیمی؛

تصویر زیر به سال ۱۳۴۲ در شهر تهران گرفته شده است و مربوط است به جشن و شادمانی طلاب و فضلای حوزه به مناسبت آزادی امام خمینی از بازداشت در تهران.

به بهانه انتشار کتاب «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی به روایت اسناد ساواک»

اگرچه نقش بی‌بدیل شاگردان و یاران امام راحل در مبارزه با دولت پهلوی بر همگان مشخص است، اما مطالعه و آشنایی با گزارش ساواک و تحلیل آنان از فعالیت‌های این شخصیت‌ها اهمیت دیگری دارد. مدارک فوق به خوبی می‌تواند برای پژوهشگران تاریخ معاصر و مسائل سیاسی مورد استفاده و اتکا قرار گیرد.

نگاهی به اندیشه‌های آیت‌الله محمدباقر کمره‌ای؛

محمدباقر کمره‌ای در تاریخ ایران چندان شناخته‌شده نیست. او خود را پیرو سید جمال‌الدین اسدآبادی می‌دانست. رویکرد او به دین، یک نگاه اصلاحی بود و شاید اگر در اوج مبارزات سیاسی انقلابیون، از درِ دفاع از ایده‌های حاکمیت پهلوی برنمی‌آمد، امروز به عنوان یکی از برجستگان روشنفکری در عرصهٔ دین، شناخته می‌شد.

رهبر شیعیان نیجریه:

هنگامی که وی به عنوان یک عالم برجسته مطرح می‌شود، یکی از مهم‌ترین بحث‌هایش در این باره است که چه کسی حق حکومت بر مردم را دارد. امام خمینی اولین نویسنده نظریه ولایت فقیه نیست، اما اولین شخصی است که این نظریه را وارد زندگی مردم کرده است.

مقایسه‌ دیدگاه سیاسی امام خمینی و آیت الله سید محسن حکیم؛

به نظر می‌رسد آیت‌الله حکیم اگرچه تحت فشارهای حکومت بعثی قرار داشته اما مواضع سیاسی خود را چه در قبال وقایع عراق و چه در مواضع سیاسی ایران ابراز می‌داشته و واکنش نشان می‌داده است، و این کاری است که یک مرجع شیعه انجام می‌دهد.

نگاهی تاریخی به تأثیر و تأثر فقهای قم و قانون در ایران

بدون تردید باید دوره جمهوری اسلامی را دوره‌ای بی‌بدیل از نظر برقراری ارتباط میان فقه قمی‌ها و قانون عرفی دانست. از همان ابتدا می‌توان شاهد حضور پررنگ فقیهان قمی در رأس مصادر اجرایی، تقنینی و قضایی بود. نیم‌نگاهی به سران اصلی کشور در ۳۵ سال گذشته نشان می‌دهد که فقها و دانش‌آموختگان قمی تأثیرگذارترین چهره‌های جمهوری اسلامی را تشکیل می‌دهند.

ناگفته‌های تأسیس حوزه علمیه قم در گفت‌وگو با آیت‌الله‌العظمی گرامی قمی؛

حاج شیخ برای تقویت حوزه و جلوگیری از لطمه خورد آن از هرگونه درگیری با رضاخان اجتناب می‌کرد. ایشان می‌دانست که رضاخان فرد لجوج و عنودی است. در سفری که رضاخان در پاسخ به سفر ملک فیصل به ایران، به عراق رفته بود با آقایان نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی در حرم امیرالمؤمنین (ع) دیدار می‌کند.