طبیعی است که بحث‌های سیاسی و قضائی بسیار زیاد بوده ولی زمانی که ملاحظات اخلاقی و شئون مرجعیت باعث ملغی شدن اجرای حکم شده است، در نزد افکار عمومی اصرار بر رویه‌ی پیشین به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست.

آنگونه که به صورت رسمی اعلام شد، با وساطت و درخواست «بخشش» از سوی یکی از مراجع عظام تقلید حکم زندان «حجت‌الاسلام احمد منتظری» منتفی شد، اما به نظر می‌رسد فراتر از مسئله‌ی سیاسی و قضائی امری اخلاقی مغفول مانده است.

ماجرای انتشار فایل صوتی دیدار تعدادی از مسئولان قضائی وقت با مرحوم آیت‌الله‌العظمی منتظری بازخوردهای زیادی داشت. در این بین آنچه که مورد اتفاق بسیاری از صاحب‌نظران سیاسی و رسانه‌ای قرار گرفت این بود که انعکاس تنها یک جلسه دیدار و گفت‌وگو نمی‌تواند به‌هیچ عنوان بیانگر کلیات یک موضوع مهم در سطح کلان باشد و قطعا جلسات و مذاکرات بسیاری وجود داشته که برای قضاوت درباره ابعاد مختلف ماجرا اشراف به آنها ضروری است. پس بدیهی است که می تواند مورد سوءاستفاده دشمنان و مظلوم‌نمائی عناصر منافقین هم قرار گیرد.

بدین‌گونه نادرست بودن این اقدام امری بدیهی بود و طبیعی بود که مراجع ذی‌صلاح قانونی ورود کرده و با افرادی که این جرم را مرتکب شده‌اند برخورد قضائی کنند.

پس از سپری شدن مراحل قضائی وصدور حکم نهائی، حجت الاسلام احمد منتظری برای اجرای حکم به زندان فراخوانده شد.اما در همین زمان یکی از مراجع عظام تقلید آیت الله‌العظمی شبیری زنجانی از رهبر معظم انقلاب درخواست «بخشش» و عدم اجرای این حکم را کردند که مورد موافقت ایشان قرار گرفت.

قطعا مراجع عظام تقلید بویژه آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی براساس مصالح عالیه‌ای که تشخیص می‌دهند در موارد حساسی ورود کرده‌اند و این مورد اخیر نیز در همین چارچوب بوده است.بنابراین نویسنده خود را در جایگاه نقد و اظهارنظر درباره چرائی و چگونگی این درخواست نمی‌داند و اتفاقا از زاویه‌ای دیگر این امر را دلیلی بر ارتباط حسنه مراجع تقلید با رهبر معظم انقلاب و توجه نظام به جایگاه مراجع تقلید ارزیابی می‌کند.

اما آنچه که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌ نوع واکنش بیت مرحوم آیت‌الله‌العظمی منتظری و شخص شیخ احمد متنظری به این اتفاق است.اگر نگاه گذرا به چند بیانیه اخیر بیت ایشان داشته باشیم نتیجه‌ای که حاصل می‌شود چیزی جز قدرنشناسی نیست.این قلم اباء دارد تا از برخی تعابیر عامیانه مانند نمک نشناسی یا گردن‌کشی استفاده کند اما به نظر می‌رسد این افراد حتی در آزمون اخلاقی نیز نتوانستند سربلند بیرون آیند.

طبیعی است که بحث‌های سیاسی و قضائی بسیار زیاد بوده ولی زمانی که ملاحظات اخلاقی و شئون مرجعیت باعث ملغی شدن اجرای حکم شده است، در نزد افکار عمومی اصرار بر رویه‌ی پیشین به هیچ‌ عنوان قابل پذیرش نیست.

بیت آقای منتظری حتی توجه ندارد که صدور این بیانیه‌ها به نوعی ناسپاسی در قبال ورود و وساطت آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی قلمداد می‌شود. چراکه پس از قطعی شدن اجرای حکم آنچه که لحاظ شد شانیت مرجعیت و به نوعی مناسبات اخلاقی بود.تشخیص این امر نیازی به تخصص سیاسی و علمی و .. ندارد و برای عموم جامعه قابل درک است.

پس چگونه اعضای بیت آیت‌الله‌العظمی منتظری چنین امر بدیهی را درک نکرده و همچنان طلبکارانه اقدام به صدور بیانیه‌های مختلف می‌کنند؟ آیا این اقدامات نشان‌دهنده‌ی عدم رعایت مصالح اخلاقی در اختلافات سیاسی نیست؟ همان لوازمی که همیشه مورد توجه و تاکید جماعتی خاص در سال‌های اخیر بوده:« اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید».

توصیه جدی این یادداشت به حاج‌شیخ احمد منتظری این است که حداقل‌ هنجارها  و انتظارات اخلاقی را رعایت کرده و اجازه ندهد جامعه و بویژه حوزویان بیت مرحوم آیت الله العظمی منتظری را ناآشنا به ابتدائی‌ترین مسائل اخلاقی بدانند بویژه آنکه در این بین نقش‌آفرینی آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی بیش از همه در اذهان باقی است.

۶ دیدگاه دربارهٔ «حجت‌الاسلام احمد منتظری و آزمونی اخلاقی»

  1. یک نفر

    ایشان به آیت‌الله زنجانی حفظه الله قول داده اند که دیگر فایل صوتی منتشر نکنند نه این که دیگر اظهار نظر نکنند!

    1. یک ناظر بیطرف دیگر....

      شما خودت در گفتگوی دونفره حضرت ایت الله شبیری و احمد منتظری بودی!!!!
      ای کلک!!!!
      حیف امثال آیت الله شبیری که وساطت این افراد رو بکنند….

  2. حمید

    به عنوان یک ناظر بییطرف، بیانیه های احمد منتظری را نه قدرنشناسی ،که روشنگر زوایایی است کهتا حدودی مانع اصحاب قدرت وتملق میشود چراکه،آنها از هردو جناح خواستار افزودن ابهامات وشایعات اند تا بهتر بتوانند بعدها اسب شهوتران خویش را به سمت وسوی خود ببرند
    البته اینجا اضلاع متفاوتی موجود است،
    کسی خود را در جایگاه مظلوم میبیند، که تیغ داوری ناعادلانه برپیکره اش نشسته ومانند هر مظلومی وهر عاقلی، میخواهد برای اجرای حقوق حقه اش قربانی نشود،
    ضلع دیگر،مرجعیست که ظلم رفته را مشاهده کرده و بنابر شئون خود،ومانیفست فقهی_الهی خود، سکوت رامساوی تاکید بر راه ناصواب فرض کرده،واقدامات موردنظر خود را انجام داده است.
    ضلع مهمتر نیز،قدرت فائقه ی دستگاه حکومتیست، که فعل منتظری را جرم پنداشته، و با وسیله ای که معلوم نیست اخلاقی است یا نه، خواستار منکوب کردن متهم بود ، که در این میان شیخنا وارد عرصه میشود والی آخر…

    اما سوالی که برای ناظر بیطرف پیش می آید اینست که،اگر دستگاه حکومتی،از ابزاری مشروع بهره میبرد،که در عدل او واهمیتش ،تردید وشکی نبود،(نه دادگاه ویژه و…) آیا عمل ومداخله ی آیات عظام،مانند این پرونده یا پرونده های دیگر ، امری اخلاقی بود؟

    1. احمد

      معنای بیطرفی را هم فهمیدیم!
      شما چه جور بیطرف هستی که یک طرف را مظلوم و یک طرف را اصحاب قدرت و تملق معرفی میکنی؟!

  3. ناشناس

    امام (رضوان الله عليه ) در آخرين نامه هاي خود، خطوط قرمزي را براي شيخ حسينعلي منتظري معين كردند و به اين فرد هشدار دادند كه در صورت تخطي از اين خطوط قرمز به قعر جهنم خواهي رفت، مع الاسف اون شخص اين خطوط را رعايت نكرد
    سوال من اين است وقتي استاد اعظم شيخ حسينعلي منتظري اعلام مى كند كه تو در قعر جهنم خواهي سوخت اگر … چرا بعضي ها اصرار دارند كه چنين فردي را آيت بزرگ خداوند خطاب كنند؟
    و اگر شخص خميني (قده سره) خطا كرده، بگويند بصراحت كه وي فردي خطا كار است

  4. ناشناس

    بدون آزادی بیان و مذهب هیچ رشد فکری محقق نخواهد شد

پاسخ دهید