به مناسبت میلاد

آن حضرت، وجوهات و موقوفات ارسال شده از قم را به مصرف فقرا و مستمندان می رساند و استفاده‌ی خود از آن‌ها را در امور شخصی نه‌تنها مجاز نمی‌دانست، بلکه میل و رغبتی نیز به آن‌ها نداشت. یکی از اصول حاکم بر رفتار امام جواد(ع) در کمک به نیازمندان، عطای به نیازمند – و نه صرفاً افراد فقیر – بوده است. نقل شده احمدبن‌حدید با جمعی از اصحاب ویاران خود عازم سفر حج گردید؛ در راه مورد حمله‌ی جمعی از سارقین قرار گرفتند؛ در مدینه به حضور امام(ع) رسید و جریان سرقت را به عرض آن حضرت رساند. امام(ع) دستور داد پول و پوشاک، به وی بدهند تا او میان جماعت آسیب‌دیده تقسیم کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین حمیدرضا مطهری

در عصر امامت امام جواد(علیه‌السلام) افکار و اندیشه‌های بیگانه که از دوران گذشته و با حمایت خلفای عباسی رونق گرفته بود، سبب پیدایش برخی کجروی‌های فکری و فرهنگی گردیده و انحرافاتی را در جامعه پدید آورده بود. تعدد فرقه‌های اسلامی که هرکدام داعیه رهبری و هدایت جامعه را داشتند – به‌ویژه فرقه‌های شیعی همانند زیدیه، اسماعیلیه و واقفیه – و شبهه‌پراکنی آن‌ها علیه خط اصیل اسلامی نیز بر مشکلات پیش روی امام جواد(علیه‌السلام) می‌افزود.