حماسه بزرگ سیاسی مردم ایران رقم خورد و مشارکت ۷۲ درصدی ملت ایران بار دیگر قدرت بسیار بزرگ جمهوری اسلامی ایران و جایگاه بسیار محکم آن را به جهانیان نشان داد. این حماسه پشتوانه عظیمی برای دولت آینده نیز خواهد بود تا با توان و قدرت بالایی نسبت به رسالت مهم خود و پیمودن راههای ترقی و رفع مشکلات جامعه عمل کند.
انتخاب حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی فراتر از جهتگیریهای سیاسی که بیشتر مورد توجه مردم است، اعتماد به یک روحانی و عضو فعالی از جامعه روحانیت مبارز و مجلس خبرگان رهبری بوده است. طبیعتا ایشان نیز به این مهم توجه خواهد داشت و شأن و جایگاه روحانیت را در این پست حساس همیشه مدنظر قرار خواهد داد.
از سوی دیگر نهاد ارزشمند روحانیت و مراجع عظام تقلید و حوزههای علمیه همواره یکی از مهمترین نهادهای مورد توجه در نظام جمهوری اسلامی ایران بوده و هستند. این نهاد ارزشمند در طی ۳۴ سال عمر بابرکت انقلاب همواره پشتیبان و یاور دولتها بوده و هرجا که قصور یا تقصیری را مشاهده کردهاند براساس وظیفه امر به معروف و نهی منکر خود عمل نمودهاند.
متأسفانه در دولت گذشته این جایگاه و پشتوانه بسیار ارزشمند و گرانبها مورد بیتوجهی قرار گرفت و گاهی دلسوزیها و تذکرات مراجع عظام تقلید و علمای بزرگوار حوزه در تقابل با جایگاه ولایت فقیه نیز تلقی شد. این یادداشت قصد کالبدشکافی و علتیابی این امر را ندارد اما نتیجه این روش را به عینه در تصمیمگیری مردم در این انتخابات میتوان مشاهده کرد.
از جمله اشتباهات دولت نهم و دهم عدم انتخاب سنجیده و صحیح مشاور امور علما و حوزههای علمیه بود و این انتخاب نادرست همیشه تأثیر منفی خود را در ارتباط بین مراجع تقلید و علما با رئیس جمهور و دولت نشان داده است. از این رو از جناب آقای روحانی که خود نیز فرزند حوزههای علمیه بوده و شناخت عمیق و دقیقی از ویژگیهای حوزه و روحانیت دارد انتظار میرود تا با انتخاب صحیحی در این زمینه، بهترین شرایط برای ارتباط مناسب و در شأن حوزههای علمیه با شخص رئیس جمهور و دولت را مهیا سازد.
«الصَرخی» کیست و در پی چیست؟
اجلاسیهی جامعه مدرسین؛ در میان مردم یا پشت درهای بسته؟
عرصههای تحوّل در حوزه علمیه
روحانیت، حوزههای علمیه و اغتشاشات آبان 98