هین بگو تا ناطقه جو می‌کند                        تا به قرن بعد ما آبی رسد

گرچه هر قرنی سخن نو آورد                       لیک گفت سالفان یاری کند

مدتی است که در فضای مجازی و کانال‌های عمومی، عده‌ای علیه شخصیت‌های بزرگ عرفانی و فلسفیِ ما، سخنانی می‌گویند که ظاهراً نقد افکار آن‌هاست، ولی باطناً تخریب افکار آن‌ها بوده و هیچ‌گونه آئین نقد در آن رعایت نمی‌شود.

از جمله‌ی آن بزرگان حضرت علاّمه محمدتقی جعفری(رضوان الله) است که چون به بنده حقّ استادی دارند. حدود ده سال از محضر مبارک ایشان بهره‌مند شدم و نیز مقالاتی در خصوص ایشان در زمان حیات و پس از ممات ایشان نوشته‌ام، یک جلد کتاب هم تحت عنوان «یادِ یار» -که خاطرات بنده از ایشان هست- مشتمل بر ۱۶۰ خاطره از ایشان آورده‌ام. لذا، احساس می‌کنم مرحوم علاّمه این حق را بر گردن بنده دارند که من از ایشان به حق دفاع کنم.

از جمله افرادی که اخیراً در مورد مرحوم علاّمه مصاحبه‌ای کرده و حرف‌هایی زدند، شخصی به نام «شیخ حسن میلانی» است، ایشان در مصاحبه‌ای، حرف‌هایی را علیه حضرت استاد زده‌اند که چون جنبه‌ی نقدی ندارد و صرفاً اتهام است، من مجبور شدم از مرحوم استاد دفاع کنم. به این علت که اگر نقد باشد، نقد امر بسیار مقدسی بوده و به هرکسی غیر از معصومین(ع) وارد است، ما از نقد استقبال می‌کنیم و به نقّادان احترام می‌گذاریم. ولی در این مصاحبه متأسفانه من به جز دروغ چیزی ندیدم و این آقا و امثال ایشان که دم از حدیث، روایت و فقه می‌زنند، نمی‌دانم که آیا این احادیث وارده در مورد دروغ را ندیده‌اند یا دیده‌اند و نادیده گرفتند؟

من یکی دو مورد از صدها حدیث را می‌آورم که خواننده‌ی عزیز متوجه شود این آقایان در چه مرحله‌ای از انحراف هستند. حضرت رسول اکرم(ص) فرمود: «إِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الفجُورِ وَإِنَّ الفجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّار»، قطعاً دروغ، انسان را به فسق و فجور هدایت می‌کند و نتیجه‌ی فسق و فجور هم به آتش افتادن است.

امام باقر(ع) فرمود: «إنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالاً وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ اَلْأَقْفَالِ اَلشَّرَابَ وَ اَلْكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشّراب»؛ خدای سبحان برای همه‌ی شرور –پستی‌ها و پلیدی‌ها- قفل‌هایی قرار داده است و کلیدهای این قفل‌ها را در شراب‌خواری قرار داده و دروغ، شرتر از شراب‌خواری است.

امام حسن عسکری(ع) فرمود: «جُعِلَتِ الْخَبائِثُ في بَيْت وَ جُعِلَ مِفْتاحُهُ الْكَذِبَ»؛ خدا همه‌ی پستی‌ها و پلیدی‌ها را در خانه‌ای قرار داده و کلید این پستی‌ها و پلیدی‌ها که در آن خانه هست، دروغ است.

این سه حدیث را به عنوان نمونه از احادیث فراوان گفتم که شنونده‌ی عزیز متوجه شود با چه گروهی طرف است که این‌ها دیگر عالماً و عامداً دروغ می‌گویند، به این جهت که این احادیث که خواندم، یکی در مکاسب محرّمه است که مرحوم شیخ انصاری آنجا آورده و این حدیث امام حسن عسکری(ع) را در آنجا بحث می‌کند. یعنی هر طلبه‌ای که مکاسب خوانده باشد، حداقل این حدیث را دیده است. من از آقای حسن میلانی تعجب می‌کنم که هم عمامّه‌اش از عمّامه‌ی من و امثال من بزرگ‌تر و هم ریشش بسیار بلندتر است، و گویا از اسلام تنها همین تیپ عمّامه و ریش را به ارث برده است، چطور دروغی به این بزرگی را می‌گوید که علاّمه جعفری از تفسیر مثنوی پشیمان شده و گفته کاش من این کار را نمی‌کردم!

بنده این را شخصاً از مرحوم علاّمه جعفری سؤال کرده و در آن کتاب خاطرات هم نوشته‌ام، در چندین نوار از ایشان هم هست، آن‌ها که نوارهای علاّمه را گوش دادند، حتماً دیده‌اند. ایشان فرمودند، این دروغ است، من اصلاً پشیمان نشدم و عین عبارتش این است که«: اگر اکنون دستم یاری کند، ده جلد هم مستدرک برای این تفسیری که نوشتم می‌نویسم».

چطور این آقا می‌گوید مرحوم علاّمه از نوشتن تفسیر مثنوی پشیمان شده است؟ و زمانی که سؤال کردم- باز این در آثار دیگر و نوارهایشان هم هست – که چرا بعداً نهج‌البلاغه را شروع کردید؟ فرمود: نهج‌البلاغه شوخی‌بردار نیست. ما کتاب مثنوی را به عنوان کلاس تمرین انتخاب کردیم که آنجا مقداری پخته شویم تا با سرمایه‌ی بیشتری سراغ نهج‌البلاغه برویم. یکی از علت‌های تأخیر نهج‌البلاغه از تفسیر مثنوی این بوده است، علت دیگر خوابی است که – من هم در کتاب یاد یار به آن اشاره کرده‌ام- ، از مرحوم علاّمه‌ی امینی دیده بودند.

نکته‌ی دوم در مورد مثنوی و تفسیر مثنوی است که علاّمه نوشته‌اند؛ ایشان دوباره دروغ‌هایی را به خودِ مثنوی و مولوی نسبت می‌دهند، از آن جمله: مولوی ادّعای خدایی کرده و شمس او را به عنوان خدا معرفی کرده است. من نمی‌دانم واقعاً این‌ها چطور با وجدانشان کنار می آیند؟، به اشعار متشابه مثنوی استناد می‌کنند و از ظواهر آن دست برداشته‌اند. مگر شما در اصول نخواندید که ظواهر حجّت است و ظواهر قرآن کریم حجّت است؟ در همه‌جا و همه‌ی آثار، ظواهر حجّت است، چطور شما از ظواهر مثنوی دست برداشتید؟ مولوی در کجا ادعای خدایی کرده است؟ اول اینکه ایشان هیچ آدرسی ندادند که در فلان جا، فلان دفتر و فلان صفحه، مولوی چنین ادعایی کرده است، با فرض اینکه از آدرس هم صرف‌نظر کنیم، آیا با ظاهر مثنوی و دیوان شمس سازگار است که ایشان ادعای خدایی کرده باشد؟

اگر نیایش‌های مثنوی و دیوان شمس را بخوانید، ملاحظه می‌کنید ایشان چقدر در محضر خداوند اظهار عجز و لابه می‌کند و خودش را بنده‌ای ضعیف می‌داند. زمانی که من فرهنگ موضوعی مثنوی و کلیات شمس را می‌نوشتم و حدود  هزار و چهارصد موضوع استخراج کردم، به نیایش‌های این دو کتاب که رسیدم، دیدم بیش از سایر موضوعات، ایشان در نیایش شعر دارد. من تنها چند بیت را می‌خوانم که عزیزان ببینند این‌ها چقدر دروغ بیّن می‌گویند و چه تهمت‌هایی که به این بزرگان ما نزدند.

ایشان در مثنوی در دفتر اول می‌گوید:

این همه گفتیم لیک اندر بسیچ                   بی‌عنایات خدا هیچیم هیچ

بی عنایات حق و خاصان حق                    گر ملک باشد سیاهستش ورق

ای خدا ای فضل تو حاجت روا                  با تو یاد هیچ کس نبود روا

قطره دانش که بخشيدي زپيش                 متصل گردان به درياهاي خويش

قطره علم است اندر جان من                       وارهانش از هوا وز خاک تن

پيش از آن کين خاکها خسفش کند             پيش از آن کين بادها نشفش کند

(دفتر اول، ص ۱۱۴ – ۱۱۵)

ما عدم هاييم و هستى‏هاى ما                   تو وجود مطلقى فانى نما

ما همه شيران ولى شير عَلَم                   حمله‏مان از باد باشد دم به دم‏

حمله‏مان پيدا و ناپيداست باد                 آنك ناپيداست از ما كم مباد

باد ما و بود ما از داد توست                   هستى ما جمله از ايجاد توست‏

لذت هستى نمودى نيست را                  عاشق خود كرده بودى نيست را

لذت انعام خود را وامگير                      نقل و باده و جام خود را وامگير

وربگيرى كيت جست و جو كند                  نقش با نقاش چون نيرو كند

منگر اندر ما مكن در ما نظر                     اندر اكرام و سخاى خود نگر

ما نبوديم و تقاضامان نبود                     لطف تو ناگفته ما مى‏شنود

نقش باشد پيش نقاش و قلم             عاجز و بسته چو كودك در شكم‏

پيش قدرت خلق جمله بارگه             عاجزان چون پيش سوزن كارگه‏

تو ز قرآن باز خوان تفسير بيت             گفت ايزد مارَمَيْتَ اذرَمِيْت‏

گر بپرانيم تير آن نى ز ماست                 ما كمان و تيراندازش خداست‏

اين نه جبر اين معنى جبارى است             ذكر جبارى براى زارى است

(دفتر اول، ص ۳۸ -۳۹ )

دروغ دیگری که آقای میلانی به مولوی و شمس نسبت داده این است که، آنها را جبرگرای محض می‌داند و می‌گوید: مولوی و شمس به جبر محض ایمان دارند. در حالی که با استناد به اشعار مثنوی، مولوی نه جبری است و نه تفویضی، بلکه ایشان همانند شیعه پیرو مکتب وسط است.

تو بزن يا رَبَّنا آب طَهور                             تا شود اين نار عالَم جمله نور

آب دريا جمله در فرمان تو است                آب و آتش اى خداوند آن تو است‏

گر تو خواهى آتش آب خَوش شود             ور نخواهى آب هم آتش شود

اين طلب در ما هم از ايجاد تو است          رستن از بيداد يا رب داد تو است‏

بى‏طلب تو اين طلب‏مان داده‏اى                     بى شمار و حد عطاها داده‏اى‏

(دفتر اول، ص۸۲ )

يا رب اين بخشش نه حدّ كار ماست         لطف تو لطف خفى را خود سزاست‏

دست‌گير از دست ما مارا بِخَر                     پرده را بردار و پرده ما مدَر

بازخر ما را ازين نفس پليد                        كاردش تا استخوان ما رسيد

از چو ما بيچارگان اين بندِ سخت             كِى گشايد اى شه بى‏‌تاج و تخت‏

اين چنين قفل گران را اى وَدود             كه تواند جز كه فضل تو گشود

ما ز خود سوى كه گردانيم سَر             چون توى از ما به ما نزديكتر

اين دعا هم بخشش و تعليم تُوست         گرنه در گلخن گلستان از چه رُست‏

در ميان خون و روده فهم و عقل             جز ز اكرام تو نتْوان كرد نقل‏

(دفتر دوم، ص۳۸۲ )

آیا این آدم، ادعای خدایی کرده است که در مقابل خدا اینطور می‌زارد، می‌نالد، گریه می‌کند و از خدا طلب بخشش می‌کند؟

آقای میلانی این نیایش‌ها را دیده و می‌گوید: ادعای خدایی کرده است؟!

دیگر اینکه، در کجای آثار ایشان گفته که شمس خداست؟ این هم دروغ دیگرش است. یک شعر از خود ساخته یا از جای دیگر که می‌گوید مولوی گفته:

فاش بگفتم این سخن                       شمس من و خدای من

این شعر کجاست؟ اکنون شما در چند ثانیه می‌توانید از طریق کامپیوتر تمام مثنوی و دیوان شمس را بررسی کنید، اشعار ایشان در این دو کتاب است. کجا چنین چیزی از مولوی هست؟ اگر در کتابی، یک دروغگویی مانند شما که اکنون این دروغ‌ها را گفتید، تحت عنوان یک صوفی، یک دروغی به مولوی بسته و گفته باشد مولوی چنین شعری گفته است، این را نباید به حساب مولوی گذاشت.

در مناقب العارفین افلاکی سرتاسر دروغ‌هایی است که به مولوی نسبت داده است، آیا می‌توانید این‌ها را به حساب مولوی بگذارید؟ کما اینکه اکنون در عصری که همه چیز ثبت و ضبط است، علناً به علامه جعفری دروغ می‌بندید، هفتصد سال است که به مولوی دروغ بسته‌اند، یکی از دروغ‌ها هم همین است که مولوی گفته:

فاش بگویم این سخن              شمس من و خدای من

کجا گفته است؟ نه در دیوان شمس، نه در مثنوی و نه در آثاری که مستقیماً به خودِ مولوی اسنادش ثبت شده موجود است. حال به فرض اینکه واقعا چنین چیزی هم گفته باشد، کجای این سخن به آن معنایی است که شما برداشت می کنید؟!. شمس من و خدای من، کی به معنای – شمس خدای من است – می باشد؟.

نکته‌ی دیگر اینکه می‌گوید: مولوی را دیگران به ما معرفی کردند، آقای بی‌انصاف! امام خمینی، شهید مطهری، علامه طباطبائی، جوادی آملی، علامه جعفری، عزّالدین زنجانی، مجلسی اول، شیخ بهائی، خواجه نصیر، علامه شعرانی، علامه حسن‌زاده و صدها نفر از بزرگان که این عرفا را به بزرگی ستوده‌اند، آیا به اندازه‌ی شما که حتی یک دوره عرفان نخواندید، مولوی‌شناس نبودند یا تقوای لازم را نداشته‌اند؟ یعنی واقعاً امام خمینی اندازه‌ی شما سواد نداشت؟ او نفهمیده است؟

دیگر اینکه می‌گوید: شمس گفته که مولوی مصداق «قل هو الله احد» است، اول اینکه کجا گفته؟ آدرس بدهید، ثانیاً به فرض که گفته باشد، امام خمینی هم در مورد جناب بوعلی همین را گفته است، گفته ابن سینا «لم یکن له کفواً احد»، یا در مورد ملاصدرا فرموده: وما ادراک ما ملاصدرا-  پس امام خمینی مشرک و ابن سینا را به خدایی قبول کرده است؟

این مثلی است که می‌گویند فلانی «لیس کمثله شیء»، یعنی ما دیگر مثل ایشان نداریم، درست است شاعری مثل ایشان نداریم. لیس کمثله در شعرا، شاعرٌ، لیس کمثله در فلاسفه، فیلسوفٌ، لیس کمثله در عرفا، عارفٌ. یکی از مصادیق بارز، مثل‌های قرآنی از قبیل- لم یکن له کفوا احد- لیس کمثله شیء- خود امام خمینی است. واقعا در تاریخ اسلام کدام شخصیت همتای امام خمینی است؟ آیا شبیهی دارد؟ چه بسا بعضی ها در بعضی جهات از امام خمینی بالاتر بوده‌اند، فقیه‌تر و فیلسوف‌تر از او داشته‌ایم، ولی اینکه عارف، فیلسوف، فقیه، سیاستمدار و شاعر و….با هم باشد، واقعا نداشته‌ایم. شخصیت امام خمینی در نوع خود، «لیس کمثله شیء» است.

عوام‌فریبی تا کجا؟ آیا تصور نمی‌کنید چند نفر سخن‌فهم هم باشند که مطلب دیده و مطلب فهمند؟ چرا همۀ مردم را مثل پا منبری‌های خودتان تلقی می‌کنید؟ بنابراین، طبق این حرف شما، امام خمینی هم،کافر و مشرک و … بوده و البته اعتقادتان همین است. از امام خمینی بالاترها را کافر می‌دانید، چه رسد به امام خمینی، اما از ترس، به این دلیل که می‌دانید امام خمینی طرفدار بسیار دارد و اگر این اراجیف را بگویید، فردا حسابتان با اطلاعات است، اعتقادتان را ظاهر نمی‌کنید. والا امام خمینی خود یکی از طرفداران پا به قرص مولوی و محی‌الدین بوده و آثارش نیز نشانگر همین است.

آقای میلانی یک مصاحبه کرده و مدام می‌گوید: گفته‌اند… ، در مورد مولوی گفته‌اند… در مورد شمس گفته‌اند… آورده‌اند… ، خب کجا آورده‌اند؟ چه کسی گفته است؟ چرا آدرس نمی‌دهی؟

می‌گوید:(اینها) بیشتر هدفشان شهوترانی است؛ نه رسیدن به زهد. در همین رابطه مثال معروفی وجود دارد؛ می‌گویند که شمس تبریزی از مولوی زن خواست، مولوی زنش را آورد؛ دختر خواست، دخترش را آورد؛ پسر خواست، پسرش را آورد. هدف از آوردن این مثال به اعتقاد آنان این است که اگر کسی قطب بود، باید نیازهایش برطرف شود و مرید از این‌که خودش را در اختیار مراد قرار دهد، نباید ابایی داشته باشد. در واقع تصوف مخالف خدا و ائمه است.

مرحوم علاّمه در پاسخ به این سوال که چرا بعداً نهج‌البلاغه را شروع کردید؟ فرمود: نهج‌البلاغه شوخی‌بردار نیست. ما کتاب مثنوی را به عنوان کلاس تمرین انتخاب کردیم که آنجا مقداری پخته شویم تا با سرمایه‌ی بیشتری سراغ نهج‌البلاغه برویم.

واقعا بی‌تقوایی در کلمات کولاک می‌کند. استناد یک منتقد به ظاهرمحقق چقدر بی‌اساس است؟ دروغی که در زبان دروغگویانی چون خود آقای میلانی رواج داشته را پایه فساد و انحراف شمس و مولوی قرار می‌دهد. براساس یک دروغ ساختگی، مولوی را ضد فقه و ضد دین معرفی می‌کند. در حالی که مولوی می‌گوید:

گر شود عالم پر از خون مال مال             كى خورد بنده خدا، الّا حلال‏

(دفتر دوم، بیت ۳۴۲۳)

«لَو كَانَت الدُّنْيَا دَماً عَبِيطاً لايَكُون قُوتُ المُؤمن الَّا حَلَالًا»

«اگر دنيا پر از خون گردد روزى مؤمن غير از حلال چيز ديگر نخواهد بود»

(شرح خواجه ايوب)

در مثنوی صدها بیت شعر در عظمت نماز، روزه، حج، جهاد و سایر احکام فقهی آمده است که ما همه را در فرهنگ موضوعی مثنوی آورده‌ایم. چگونه چنین آدمی را ضد فقه و ضد دین معرفی می‌کنید؟

یکی از احکام فقهی، روزۀ ماه مبارک زمضان است. ببینید مولوی در این خصوص چگونه روزه و رمضان را می‌ستاید.

آمد رمضان و عيد با ماست                     قفل آمد وان كليد با ماست‏

بربست دهان و ديده بگشاد                    وان نور كه ديده ديد با ماست‏

آمد رمضان به‏‌خدمت دل                         وانكش كه دل آفريد با ماست‏

در روزه اگر پديد شد رنج                        گنج دل ناپديد با ماست‏

كرديم ز روزه جان و دل پاك                     هر چند تن پليد با ماست‏

روزه به‌‏زبان حال گويد                               كم شو كه همه مريد با ماست‏

چون هست صلاح دين درين جمع              منصور وابا يزيد با ماست‏

( کلیات شمس، غزل ۳۷۰ ،ص ۱۸۱)

مى بسازد جان و دل را بس عجايب كان صيام

گر تو خواهى تا عجب گردى عجايب دان صيام‏

گر ترا سوداى معراجست بر چرخ حيات

دانك اسب تازى تو هست در ميدان صيام‏

هيچ طاعت در جهان آن روشنى ندهد ترا

چونك بهر ديده دل كورى ابدان صيام‏

چونك هست اين صوم نقصان حيات هر ستور

خاص شد بهر كمال معنى انسان صيام‏

چون حيات عاشقان از مطبخ تن تيره بود

پس مهيا كرد بهر مطبخ ايشان صيام

چيست آن اندر جهان مهلكتر و خون ريزتر

بر دل و جان وِجا خون‏خواره شيطان صيام

خدمت خاص نهانى تيز نفع و زود سود

چيست پيش حضرت درگاه اين سلطان صيام‏

ماهى بيچاره را آب آنچنان تازه نكرد

آنچه كرد اندر دل و جان‌هاى مشتاقان صيام‏

در تن مرد مجاهد در ره مقصود دل

هست بهتر از حيات صد هزاران جان صيام‏

گرچه نفست رستمى باشد مسلط بر دلت

لرز بر وى افكند چون بر گل لرزان صيام‏

ظلمتى كز اندرونش آب حيوان مى‌‏زهد

هست آن ظلمت به نرد عقل هشياران صيام‏

گر تو خواهى نور قرآن در درون جان خويش

هست سر نور پاك جمله قرآن صيام‏

بر سر خوانهاى روحانى كه پاكان شسته‌‏اند

مر ترا هم‌كاسه گرداند بدان پاكان صيام

‏ روزه چون روزت كند روشن دل و صافى روان

روز عيد وصل شه را ساخته قربان صيام‏

در صيام ار پا نهى شادى كنان نه با گشاد

چون حرامست و نشايد پيش غمناكان صيام‏

زود باشد كز گريبان بقا سر برزند

هر كه در سرافكند ماننده دامان صيام‏

(غزل ۱۶۰۲ ،ص ۶۰۸)

امثال آقای حسن میلانی، چرا به خاطر دنیای دیگران آخرت خود را خراب می‌کنند؟ از این که مولوی و امثال او در دنیا می‌درخشند. دوست و دشمن به عظمت این‌ها اعتراف دارند، برای آقای میلانی و امثال وی گران آمده و به دروغ‌پراکنی پرداخته‌اند.

دروغ دیگری که به مولوی و شمس نسبت داده این است که، آنها را جبرگرای محض می‌داند و می‌گوید: مولوی و شمس به جبر محض ایمان دارند.

این جانب یک جلد کتاب با نام «جبر و اختیار و قضا و قدر در مثنوی مولوی» در این موضوع نوشته‌ام و در آن با استناد به اشعار مثنوی ثابت کرده‌ام که مولوی نه جبری است و نه تفویضی، بلکه ایشان همانند شیعه پیرو مکتب وسط است. به عنوان نمونه چند بیت از اشعار وی را در اثبات اختیار و رد جبر می‌آورم که معلوم شود آقای میلانی چگونه به راحتی دروغ می‌گویند و اتهام می‌زنند.

اختيارى هست ما را بى‌‏گمان                          حسّ را منكر نتانى شد عيان‏

سنگ را هرگز نگويد كس بيا                          از كلوخى كس كجا جويد وفا

آدمى را كس نگويد هين بپر                          يا بيا اى كور تو در من نگر

گفت يزدان ما عَلَى الْأَعْمَى حَرَج                   كَىْ نهد بر كس حَرَج رَبُّ الْفَرج‏

كس نگويد سنگ را دير آمدى                       يا كه چوبا تو چرا بر من زدى‏

اين چنين واجُستها مجبور را                    كس بگويد يا زند معذور را؟

(دفتر پنجم، ص۱۹۰)

اختيارى كرده تو پيشه‌‏اى                 كه اختيارى دارم و انديشه‌‏اى‏

ور نه چون بگزيده آن پيشه را             از ميان پيشه‏‌ها اى كدخدا

چونكه آيد نوبت نَفْس و هوا             بيست مَرده اختيار آيد تو را

چون بَرَد يك حبّه از تو يار سود             اختيار جنگ در جانت گشود

چون بيايد نوبت شكر نِعَم             اختيارت نيست وز سنگى تو كم‏

دوزخت را عذر اين باشد يقين         كه اندر اين سوزش مرا معذور بين‏

كس بدين حجّت چو معذورت نداشت       وز كف جلّاد اين دورت نداشت‏

پس بدين داور جهان منظوم شد             حال آن عالم هَمَت معلوم شد

(‌دفتر پنجم، ص ۱۹۵ – ۱۹۶)

اینکه آقای میلانی می‌گویند شمس گفته که مولوی مصداق «قل هو الله احد» است، اول اینکه کجا گفته؟ ثانیاً به فرض که گفته باشد، امام خمینی هم در مورد جناب بوعلی همین را گفته، پس امام خمینی مشرک و ابن سینا را به خدایی قبول کرده است؟

آن يكى مى‏‌رفت بالاى درخت             مى‏‌فشاند آن ميوه را دزدانه سخت‏

صاحب باغ آمد و گفت اى دنى             از خدا شرميت كو چه مى‏‌كنى‏

گفت از باغ خدا بنده خدا             گر خورد خرما كه حق كردش عطا

عاميانه چه ملامت مى‏‌كنى             بخل بر خوان خداوند غنى‏

گفت اى ايْبك بياور آن رسن             تا بگويم من جواب بوالحسن‏

پس ببستش سخت آن دم بر درخت  مى‌‏زد او بر پشت و ساقش چوب سخت‏

گفت آخر از خدا شرمى بدار             مى‏‌كُشى اين بى‌‏گنه را زار زار

گفت از چوب خدا اين بنده‏اش             مى‌‏زند بر پشت ديگر بنده خوش‏

چوب حقّ و پشت و پهلو آن او             من غلام و آلت فرمان او

گفت توبه كردم از جبر اى عيار             اختيار است اختيار است اختيار

اختيارات اختيارش هست كرد             اختيارش چون سوارى زير گرد

اختيارش اختيار ما كند             امر شد بر اختيارى مُستَند

(دفتر پنجم، ص ۱۹۷ – ۱۹۸)

خدا را به کمک می‌طلبیم از دست این افرادی که به لباس پیغمبر درآمدند و هیچ بویی از سیره‌ی پیامبر(ص) نبرده‌اند، این احادیثی که از پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) در زشتی دروغ و تهمت رسیده، همه را زیر پا گذاشتند و به بهانه‌ی دفاع از حدیث، عرفان و فلسفه را لجن‌مال می‌کنند، عرفان و فلسفه‌ای که مُفسّر آیات و احادیث است. عارفان و فیلسوفان ما، متدین‌ترین افراد بوده‌اند که توسط افرادی چون حسن میلانی به بی‌دینی متهم شده‌اند.

افتخارات جهان اسلام مانند امام خمینی، علامه جعفری،  شهید مطهری، علامه حسن‌زاده، آیت‌الله جوادی آملی، آیت‌الله بهجت، آیت‌الله بهاءالدینی   و بزرگان دیگر که ما واقعاً به این‌ها افتخار می‌کنیم، این‌ها همه شخصیت‌های ذوفنون هستند. افرادی مثل آقای میلانی، با آن سواد اندکی که دارند، همه را متهم به شرک، صوفیه، بت‌پرستی و … می‌کنند و نمی‌دانم فردا در قیامت چه پاسخی خواهند داد. اما این را بدانند که به قول مولوی:

رسن را می گزی، ای صید بسته              نبرد این رسن، هیچ از گزیدن

با تهمت‌هایی که می‌زنند جز اینکه خودشان بی‌آبرو بشوند، به جایی صدمه‌ای زده نمی‌شود.

خداوند به همه‌ی ما وجدان بیدار و انصاف فعال مرحمت بفرماید.

والسلام علیکم و رحمه الله

دیدگاه‌ها

  1. ناشناس

    واقعا حیف نیست لقب استاد رو به حسن میلانی میدید؟واقعا ایشون مایه شرم و سرافکندگی تشیعه این بی سواد کجا و علامه جعفری رضوان الله علیه کجا؟ أین الثریة من الثریٰ؟

    1. محسن

      البته لقب استاد برای فردی چون حسن میلانی به نظرم برازنده است. استاد در تحریف متون استاد در تقطیع عبارات بزرگان. استاد در دروغ بستن به اعاظم. استاد در انکار بدیهیات. استاد در نسبت دروغ به علمای تشیع.
      واقعا در این موارد استاد هستند. حق را نباید کتمان کرد

  2. مهدی

    در اینکه جلال الدین محمد بلخی اشعاری در مدح عایشه و یا اشعاری بر ضد عقاید شیعه از جمله نعوذ بالله کفر جناب ابوطالب علیه السلام دارد شکی نیست…آقایان انقدر تند نروند که بعدا نتوانند از آن دفاع کنند.

  3. سید حسن

    حداقل لینک سخنان آقای میلانی را بذارین، که صحت انتساب این سخنان به ایشان ثابت شود، ویک طرف به قاضی نرویم

  4. سید حسن

    حداقل لینک سخنان آقای میلانی را بذارین، که صحت انتساب این سخنان به ایشان ثابت شود، ویک طرف به قاضی نرویم

  5. امیر

    بسم الله الرحمن الرحیم
    واقعا جای بسی تاسف است ، که سایت مباحثات چنین سخنان سخیفی و توهین آمیزی را نشر دهد و حتی اصل نقد استاد میلانی به ملای رومی را نیاورد .
    این شخص مدافع تصوف هم اگر بار علمی دارند (که از پاسخ هایشان معلوم است !!) لطفا در یک مناظره حضوری تشریف بیاورند تا معلوم شود چه کسی دروغ می گوید و …

    1. محسن

      حسن میلانی اصلا فرد معتنا بهی در علوم دینی نیست و کاملا دنبال شهرت است. همه مناظراتش هم بوی شهوت شهرت میدهد شاهدش هم اینکه با اینکه بارها اشتباهش در فهم متون فلسفی و عرفانی روشن شده حتی یکبار اعتراف به اشتباهش نکرده. آثارش مملو از تحریف و تقطیع و دروغ به بزرگان است
      خدا هدایتش کند

      1. علی

        بهانه و شعار را هر بیسوادی بلد است .

        مرد باشید و بیایید در میدان مناظره .

    2. محمد

      طرفدار عرفان و یا فلسفه نیستم اما میلانی رو می‌شناسم فرد هتاک و بشدت دور از اخلاق انسانی و… نمونه من الجنه و الناس…

  6. ناشناس

    خداوند امثال اقاي ميلاني را حفظ كند

  7. ناشناس

    خداوند رحمت کند علامه جعفری را. در دوره دانشجویی ام گاهی که به دانشگاه می آمد، چه عمیق و عالمانه سخن می گفت. و چه قدر دروغ بستن به عالمان سترگ توسط بی بضاعت های بی انصاف آسان شده است.

  8. محمد

    علامه جعفری مثنوی را با نگاه نقدانه نگاشته اند بنا جایی که هیچ توجیه عقلانی و اعتقادی و شرعی نداشته نقد نموده است. ولی ما که اقای حسن میلانی رو می شناسیم ایشون سواد ابتدائات طلبگی را ندارد اصطلاحات اولیه منطق و فلسفه را نمی فهمد اونوقت امده نقد علامه….را می کند.
    متاسفانه مملکت به یک سمتی بدی حرکت می کند تربیون به دست افراد کم سواد و بی سواد افتاده.
    اقای دیگری که معلوم الحال هم است بنام مهدی نصیری جسارت به علامه طباطبایی نموده خیلی تعجب می کنم از چنین افرادی که چطور به خود جرات مقابله با چنین شخصیت هایی می نماید به قول دوست عزیز ما أین الثریه من التراب

  9. سید محمود

    آیة الله سيدان مکرر در جلسات منزلشان که نیمه عمومی است می فرمود علامه جعفری منزل ما تشریف آوردند و گفتند در اثناء نگارش شرح مثنوی شبی در خواب به من خطاب شد که مثنوی را رها کن مثنوی به ساحت قدس ربوبی گستاخی کرده است. از خواب برخواستم دیدم شعری که قرار بود برای شرح شروع کنم از اشعار وحدت وجودی اس

  10. سید محمود

    از سایت محترم مباحثات در خواست داریم تا مقمات مناظره طرفین را فراهم و در سایت قرار دهند و یا لااقل لینک مطالب استاد میلانی را هم در اختیار مراجعین قرار دهند فاتقو الله…

  11. سید هادی

    بسمه تعالی
    بسمه تعالی
    سلام آسید محمود من هم سید هادی ام
    به نظرم میرسد که برای بیان اعتقاد یک شخص باید به محکمات استناد شود-اشتباه نشود این جمله العیاذ بالله به معنای بی تقوایی آیت الله سیدان حفظه الله نیست بلکه مرادم این است که مقام ، اقتضای ترجوع یه متواترات و آثار و شاگردان و صوت و حتی خاطره های خبر واحدی که سندا و دلاله بین تر هستند می باشد-محکمات در این باب هم زیاد است من جمله به آثار متاخر خود ایشانو نآثار نهایی ایشان مراجعه شود
    لذا طبق این چیزها آن چیزی که بنده بالعیان مشاهده کردم عقیده مرحوم علامه جعفری رضوان الله -که مراجع مرحوم قم و نجف چنین تعبیرات بلندی در ثنای ایشان دارند-بر این است که این کتب دون کلام معصوم علیهم السلام و فوق کلام ما سوی المعصوم علیهم السلام است
    در پایان عرض کنم که غیر علمی شدن مباحث علمی و قول بغیر علم در این مباحث از هر دو طرف اصلا پسندیده نمیباشد
    با عرض پوزش بابت مزاحمت

  12. ناشناس

    سلام بر مومنین…. آقای قادر فاضلی چون همش از تهمت دروغگو استفاده می کنید و آدرس می خواهید مجبورم خیلی احتیاط کنم !– آیا قبول داری مولوی سنی حنفی بود و ترتیب خلفا را قبول دارد ؟ بازهم از او دفاع می کنی ؟ ۲– آیا قبول داری مولوی صوفی بود ؟ شما که در مورد دروغ چند حدیث گفتی آیا احادیث ائمه در مورد لعن صوفیه را خوانده و شنیده ای ؟ آیا این احادیث لعن متصوفه , صحیح است یا نه ؟ اگر صحیح است آیا شایسته بود آقای محمد تقی جعفری , عمر خودش و دهها کارمند حقوق بگیر و صدها میلیون تومان , اسراف کند تا سخنان یک صوفی را در پانزده جلد شرح دهد ؟ …… پسر مولوی , یعنی بهاءولد می گوید : پدرم از اول تا آخر عمر ” عمروار ” هر چه کرد برای خدا کرد . ( مناقب العارفین ص ۳۰۹ ) …. تو حق نداری مطالب این این کتاب را سرتاسر دروغ بخوانی . افلاکی عزیز ترین شاگرد مولوی بود تو مولوی را بیشتر از پسرش بهاءولد دوست داری و بهتر می شناسی دلیل دروغ بودن مناقب العارفین چیست ؟ چرا مثل علمای اهل تسنن کم میاری های و هوی راه میاندازی ؟ آیا در مورد رقص و سماع حدیثی به جنابعالی رسیده ؟ آیا چهارده معصوم جلسه رقص و سماع داشتند ؟ …….. گفتی مولوی هرگز ادعای خدایی نکرده و آدرس خواستی , تو که در مورد جبرو اختیار , در مثنوی تحقیق کردی باید این اشعار را دیده باشی ولی من برایت می نویسم : آنانکه طلبکار خدایید شمایید …..منم الله در عین کمالم — منم الله در عین وصالم — منم الله خود در خود بدیدم — به خود گفتم کلام خود شنیدم …. کیستم من سالک واصل شده = مر مرا ذات خدا حاصل شده ….پاک باز آنجا وجود خود تمام — تا شوی ذات خدا کل والسلام ….. هر لحظه به شکل بت عیار در آمد …. جمله تصویر است عکس آب جوست = چون بمالی چشم خود , خود جمله اوست ….. اگر اینها ادعای خدایی نیست پس چیست ؟؟؟؟!! به خادمش , شیخ محمد چیزی می گوید , خادمش می گوید انشاء الله , مولوی چند تا فحش خراسانی می دهد سپس می گوید ابله پس اینکه جلوی تو ایستاده کیست ؟ ……. آیا تو مثنوی را با قرآن مقایسه می کنی که می گویی ظاهر و متشابه دارد ؟ البته تو که مولوی پرستی ( حدیث = هر کسی از کسی پیروی کند در حقیقت او را پرستش کرده …….. شیعیان از اهل بیت پیروی می کنند و چون اهل بیت سخنان خدا را می گویند پس شیعیان خدا را می پرستند ) حق داری بگویی ظاهر یا متشابه , خود مولوی می گوید مثنوی اصول اصول اصول دین است !!!!! و اما در مورد جبر و اختیار = مولوی تناقض می گوید گاهی این گاهی آن ….. ولی از زبان حضرت علی , ابن ملجم را تبرئه می کند …. غم مخور جانا شفیع تو منم = مالک روحم نه مملوک تنم — فاعل و مختار در عالم یکی است = در حقیقت فعل را از خود مدان …… هیچ بغضی نیست در جانم زتو = زانک این را من نمی دانم زتو ….. آلت حقی تو فاعل دست حق = چون زنم بر آلت حق ضعف و دق …………. جناب شمس تبریزی مراد جنابعالی , می گوید : بسیاری از موارد سخن به نفاق گفتم و آنچه واقعیت بود اظهار ننمودم ( مقالات شمس ص ۶۱ و ۲۲۱ ) , با مردمان به نفاق باید زیست ( مقالات ص ۱۳۰ ) ….. مولوی برای معاویه فضیلت درست کرده , فضیلت حجاب حضرت فاطمه را در مورد روبرو شدن با مرد نابینا , به زن دیگری نسبت داده , از حضرت فاطمه , حضرت خدیجه , امام حسن , امام باقر , امام صادق , چیزی نگفته آیا آنها به اندازه ی حلاج و بایزید بسطامی و….. عظمت و کرامت نداشتند ؟! مولوی در ” مجالس سبعه ” به عمربن الخطاب , امیرالمومنین خطاب کرده ….مولوی خود را از انجام هر گونه تکلیف شرعی ساقط می داند و حتی انجام تکالیف را علامت شرک می داند ( رساله سپهسالار ص۴۳ ) …….مولوی در داستان مردم سبزوار , به شیعیان گفته قوم ” دل ریزه ” یعنی پست , رذل , فرومایه . به چه حقی توهین کرده ؟ به حضرت امام حسین و عزاداران حسینی توهین کرده , ….. کورکورانه مرو در کربلا = تا نیفتی چون حسین اندر بلا — هین مدو گستاخ در دشت بلا = هین مران کور کورانه اندر بلا ( دفتر سوم ) …….. مولوی می گوید : خدا بعد از طوفان نوح آنقدر گریست که چشمانش آبریزه پیدا کرد !!!!!! ( احادیث مولوی ۱۵ ) , در دفتر ششم , به حضرت امام زین العابدین , جسارت کرده ( زین العابدین سرچ شود ) آقای قادر فاضلی کافی نیست بازهم از این دشمن خدا دفاع می کنی ؟ در دفتر ششم به حضرت ابوطالب تهمت کفر و شرک زده ( کلمه بوطالب سرچ شود ) ……………… از محی الدین عربی دفاع کردی , او هم ابو طالب را مشرک می داند . او متوکل , قاتل هزاران شیعه را که هفده بار قبر امام حسین را ویران کرد از ” اولیاءالله ” می داند . کشتار هزاران نوزاد پسر بنی اسرائیل را کار درستی می داند . او برعکس قرآن اعتقاد دارد فرعون بخشیده شده و..و.. ….. از ملاصدرا گفتی , او علاوه بر اینکه وحدت وجودی است بالاترین عشق را عشق به امارد ( جمع امرد , پسران بی مو ) می داند به بهانه ی شرح اصول کافی , علنا آنرا تحریف کرده از همان مقدمه توحید شروع کرده هرجا دلش خواسته کم یا زیاد کرده ( مقایسه کن ) …… چند تا از دوستانت را من معرفی می کنم …. ابوسعید ابی الخیر , سینه زنان امام حسین را مسخره کرده ……… خواجه عبدالله انصاری می گوید : خدایا گفتی بکن و نگذاشتی گفتی نکن و بر آن کار واداشتی خدایا هر چه خود خواهی کنی از این بنده مفلس چه خواهی ؟ ( مناجات نامه ) …. و باز می گوید : موجود یکی است که بصورت موهوم , متعدد می نماید عابد اوست معبود اوست ( رساله نور وحدت ) ……. از دوست دیگرت عطار نیشابوری بگویم : به سرباز مغول میگفت تو خود خدایی فقط قیافه عوض کرده ای خیال می کنی تو را نمی شناسم ….. به شاگردانش میگفت گردنتان را صاف بگیرید تا سربازان مغول موقع کشتن شما اذیت نشوند……. در حالیکه بقیه مردم نیشابور دفاع کردند و داماد چنگیز را هم کشتند….. یکی از استادانت گفته : در عمل زناشویی بین زن و مرد , فاعل خداست مفعول خداست لذت برنده خداست ….. چون کم آوردی از اسم افراد مشهور خرج کردی ! مسئله اصول دینه و در اصول دین تقلید وجود نداره …… گمان نمی کنم اجازه دهی این مطالب نمایش داده شود آیا تو هم آخرت خود را بخاطر دنیای دیگران ویران می کنی ؟؟؟

    1. ناشناس

      سلام علیکم …… با تشکر از آقای قادر فاضلی , گمان نمی کردم متن فوق را نمایش بدهی ….. همانطور که مطابق میل شماست نوشته شده , ساده , بی پیرایه , بی تکلف , روشن , محکم و قاطع با دلایل و با ذکر آدرس , ای کاش با توجه به سطع معلومات جنابعالی , جواب می فرمودید تا من و امثال من استفاده کنیم جواب روشن , کوتاه . ولی من پیشاپیش می دانم که شما از جواب روشن طفره خواهید رفت و به اینطرف و آنطرف پریده چند تهمت خواهید زد و سپس خواهید گفت : پسرجان چند کلاس سواد داری ؟ تو فرق جوهر و عرض را میدانی ؟ آیا نهایه و بدایه را مطالعه کردی ؟ آیا پیچیدگیهای فتوحات مکیه را درک کردی ؟ استادت کی بوده ؟ چند سال تفلسف و تصلفوف و عرفان خواندی ؟……. من در برابر همه اینها فقط یک جمله می گویم : اصلا در دنیا هیچگونه عرضی وجود ندارد تا من فرق آنرا با جوهر بدانم برای عاقل اشاره ای کافی است . جواب تو وامثال تو را پیشاپیش میدانم ……. شروع خواهی کرد به توضیح واضحات خسته کننده مثلا از فضائل حضرت ابوطالب و فضائل اهل بیت تعریف خواهی کرد……. من خودم آن فضائل را میدانم ……تو واضح بفرما چطور و چگونه افرادی مثل محی الدین عربی و مولوی , که تهمت کفر و شرک به ابوطالب زده اند را تایید می کنی ؟ مختصر و مفید , فقط پاسخ مطالب بیان شده را بفرما …… پیشاپیش حدس میزنم که احتمالا از دایره انصاف خارج خواهی شد چون دوست بزرگ تو , محمد حسین حسینی طهرانی , در مورد مرحوم میرزا مهدی اصفهانی , کم لطفی کرده و حتی به ایشان تهمت بیسوادی زد شما و دوستانت برای یاددادن , تربیت نشده اید بلکه فقط برای مناظره و مجادله و جنگ کلمه , در مچگیری و پیدا کردن نقطه ضعف طرف مقابل حرفه ای هستید و آمادگی کامل دارید و این باعث تاسف است . در نهایت جمله حضرت امام محمدباقر علیه السلام را تکرار می کنم به شخصی فرمودند : وقتی روح به حلقت رسید آنوقت می فهمی چه کسی راست گفته …؟؟؟!!! و…. لطفا از اسامی اشخاص مشهور خرج نکن ….. ما شخصیت پرست نیستیم بلکه خدا پرستیم ….. این افراد هیچکدام معصوم نیستند ….. به خاطر خواب آلودگی , اشتباهی , نام پدر مولوی را جای پسرش بکار بردم بهاءولد حنفی مذهب , پدر مولوی , سلطان ولد , پسر مولوی ……… والسلام

    2. شهرام

      با عرض سلام و احترام خدمت شما برادر یا خواهر ناشناس.
      درود خدا و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم الصلوة والسلام اجمعین، بر شما شیعه راستین امیرالمومنین علی ابن ابیطالب(ع) و احسنت بر این همه سواد و معلومات و استدلالات عقلانی و منطقی.
      از خواندن متن فاخر شما حظ وافر برده و خداوند یکتا را بر علم و هدایت جنابعالی شاکریم.
      دست حق به همراه شما

  13. Amiri

    حاضرم حتی با اقای میلانی سر این اعتقادات انحرافییشان مباحله بکنم چون با میاحثه و مناظره این اقا درست شدنی نیست

پاسخ دهید