(به بهانه ۱۸ آذر؛ سالروز درگذشت ایشان)

آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی دورانی سُکّان مرجعیت را بر شانه داشت و حفظ شریعت، دغدغه­ اصلی ایشان بود. برخی ادعا کرده اند که آیت الله العظمی بروجردی گفته بود پس از ایشان، در احتیاطات به

گفت‌وگو با استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه مفید

ما برای حفظ منافع‌ کشور باید بازیگر فعال جامعه‌ جهانی باشیم. این نمی‌شود که بگوییم ما عضو هیچ کنوانسیونی نمی‌شویم به این خاطر که ممکن است کفار بر ما مسلط شوند و یا اطلاعات کشور

حوزویان و دشواری‌های اخلاقی‌زیستن (۳)؛ حجت الاسلام و المسلمین علی نکونام گلپایگانی در گفت‌وگو با مباحثات:

هر کسی حساب کند که چه مقدار از عمرش در مجالس بطالین و فضای مجازی و سرگرمی و موبایل و امثال اینها ضایع و تلف می‌شود. آیا کسی که عمر گرانمایه را اینگونه تلف کند و از همه توفیقاتی که علماء بزرگ داشتند محروم بماند، دارای رشد فکری است؟!

به بهانه انتشار نامه سرگشاده آیت‌الله یزدی به آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی

مباحثات با حفظ احترام مرجعیت معظم و تأکید بر جایگاه مهم و محوری جامعه مدرسین حوزه علمیه قم از مؤثرین بیت آیت‌الله‌العظمی شبیری و تصمیم‌گیران جامعه مدرسین درخواست می‌نماید فضای حوزه و رسانه‌های مرتبط را به‌گونه‌ای مدیریت نمایند که بی‌احترامی به جایگاه رفیع مرجعیت و همچنین تخفیف شأن و محوریت جامعه مدرسین هرچه سریعتر پایان یابد.

نگاهی کوتاه به تأثیر جریان‌های حوزوی بر نهاد مرجعیت

ضمن آرزوی طول عمر برای یکایک مراجع عظام تقلید، نگاهی دقیق به مراجع نسل بعدی نشان می‌دهد روند طی نمودن مسیر مرجعیت تحول جدی خواهد داشت و جریان‌ها مرجع‌ساز خواند بود؛ نه اینکه مراجع جریان‌ساز باشند! بدین صورت که مراجع نسل بعدی عملاً بر بستر جریان‌های مختلف فکری، فرهنگی و سیاسی مطرح خواهند شد و گویا روش رشد براساس جایگاه حقیقی عملاً به اتمام رسیده است.

نوع تعامل روحانیت با محیط پیرامون خود در تمام عرصه‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی اقتصادی طی چند سال اخیر، دچار تغییرات اساسی شده است. جایگاه روحانیت به عنوان گروه مرجع، مورد خدشه قرار گرفته و گزارش‌هایی از تنزل قابل توجه روحانیت در مرجعیت منتشر شده، از لحاظ اقتصادی برنامه‌های توسعه‌ای حوزه‌های علمیه بیش از آنکه متکی به حمایت‌های مردمی باشد به بودجه‌های دولتی وابسته گشته

گزارش نشست علمی (مناظره)

دکتر حقیقت: با نوعی رادیکالیسم مواجهیم که در نو فردیدی‌ها، فرهنگستانی‌ها، مصباحی‌ها و کلیسای ارتدوکس روسیه ریشه دارد و این یک هشدار است که ممکن است دامن حوزه را بگیرد و نشستی که در فیضیه انجام شد، با این هشدار در ارتباط است.

دکتر محمدرضا تاجیک در گفت‌وگو با مباحثات:

به قول بزرگی، نخبگان و گروه‌های مرجعی که نتوانند در مقاطع خاص تاریخی به مثابه قسمتی از راه حل مشکلات مردم نقش‌آفرینی کنند، به‌طور فزآینده‌ای به قسمتی از مشکل، معضل و بحران تبدیل خواهند شد.

کاهش روز‌افزون سرمایه اجتماعی روحانیت نیز دیگر همانند گذشته قدرت بسیج و هدایت افکار عمومی را ندارد. طبیعتاً از چنین حوزه‌ای که سلاح انقلاب و اصلاحاتش به «توجیه» وجود نظام اسلامی بر زمین مانده و از سوی دیگر به واسطه عدم توجه لازم به پیوند اجتماعی، پشتوانه مردمی خود را کمرنگ کرده است نمی‌توان انتظار داشت در تحولات اجتماعی نقشی فراتر از تألیف کتاب، بیانیه‌نویسی و برگزاری تجمعات مقطعی ایفا نماید.

در سال ده‌ها هیأت خارجی با مراجع، علما و مراکز علمی قم دیدار می‌کنند. به اعتقاد بنده قریب به اتفاق این دیدارها برای کسب اطلاع از مواضع طرف مقابل است. حضور برخی از دیپلمات‌ها یا حتی نیروهای سرویس‌های امنیتی در این گروه‌ها کاملاً بدیهی است. اگر نگاه واقع‌بینانه داشته باشیم این دیدارها فرصتی است برای تبیین دیدگاه‌های اعتقادی، فرهنگی و سیاسی.