به‌مناسبت سالروز درگذشت

یکی دیگر از حقوق مردم برعهده حاکمان خود، تأمین معاش و رفاه و آسایش زندگی آنان است. فیض کاشانی در ضرورت آن می‌گوید: «دنیا منزلی از منازل انسان در سیر به سوی خداوند متعال است و بدن او مرکب این راه است و مادامی که امر معاش او در دنیا منتظم نگردد، نمی‌تواند به‌سوی خدا سیر کند.

کارنامه مرحوم هاشمی رفسنجانی؛ به‌مثابه یک شخصیت حوزوی (به‌مناسبت اولین سالگرد درگذشت)

وی در برگه بازجویی ۱۴ اسفند ۱۳۴۳ گفته است: «نوعاً طرز تفکر من و بسیاری از دوستانم این است که روحانیت باید از وضع فعلی خارج شود؛ شرایط و قیود تحصیلی و ابتدا و انتهای تحصیل و… راجع به سیاست هم معتقدیم که روحانیون نباید بی‌دخالت باشند و آیت‌الله خمینی را هم شخص مقدس و خوبی می‌دانیم… مختصر اختلافی نیز ممکن است با آقای خمینی از نظر تشخیص موضوعات و مسائل فقهی داشته باشیم و در این صورت از ایشان تبعیت نمی‌کنیم…»

گزارشی از جلسه افتتاح دار‌المعارف الحکمیه

اولین تناقض در علم کلام جدید از این‌جا شروع می‌شود که الهیات مدرن به نام کلام جدید خوانده شد و سبب انحراف ذهنی ما و پنداشتن این موضوع شد که آن‌چه آن‌ها دارند متناظر با علم کلام ماست. همچنین کلمه‌ی مدرن نیز به اشتباه ترجمه شده است؛ درحالی‌که مقصود غربیان این است که این فکر از اساس با میراث الهیات مسیحی متفاوت است

یادداشت وارده

آیا به‌راستی اگر علما از درد و رنج مردم بگویند، نمک بر زخم‌شان پاشیده‌اند؟ چرا این‌طور به مسأله نگاه نمی‌کنیم که بیان رنج‌ها و مشکلات جامعه توسط علما، یک خاصیت مهمش این است که مردم متوجه شوند علما اگر نمی‌توانند ـ یا نمی‌خواهند ـ باری از مشکلات جامعه بردارند، دست‌کم نسبت به دردهای مردم آگاهی دارند. همین مقدار هم بدون‌شک می‌تواند تا حدی مرهمی بر دردهای مردم باشد.

به بهانه‌ موج ناآرامی‌‌های اخیر

هم‌اکنون بسیاری از نخبگان سیاسی، فرهنگی وحتی هنری و ورزشی تلاش کرده‌اند با اظهارنظر خود فضای جامعه را آرام کنند و ضمن تأکید بر حق مردم برای اظهارنظر و بیان مشکلات، بروز هرگونه ناآرامی را نفی می‌کنند. به همین دلیل از بزرگان حوزه نیز انتظار می‌رود با رویکردی پدرانه، مسأله را تبیین نمایند تا این ذهنیت در جامعه ایجاد نشود که روحانیت نسبت به مشکلات و معضلات مردم بی‌تفاوت است.

انتشار شانزدهمین شماره نسخه مکتوب مباحثات

اظهار نظرهای اخیر برخی مراجع و عده‌ای از بزرگان حوزه درباره‌ی کاهش محبوبیت طلاب ـ آن هم در عصری که حوزه از بیشترین قدرت و حمایت‌های اقتصادی و سیاسی نظام برخوردار است ـ بهانه‌ای شد تا «مباحثات» نیز در پرونده‌ای ویژه با بهره‌گیری از نظرات اساتید حوزه و گفت‌وگو با صاحب‌نظران و نخبگان حوزوی  این مسأله را از زوایای مختلف ارزیابی نماید.

به‌مناسبت ۹ دی

یکی از جنبه‌های غیر قابل انکار حضور حماسی ملت ایران در حماسه ۹ دی، نقش روحانیت و علمای حوزه‌های علمیه بود که باعث ماندگاری و جاودانگی این حرکت عظیم ملت ایران شد. آیت الله مرتضی مقتدایی، رئیس حوزه علمیه قم در این باره بر این باور است که روحانیت فعلی کشور، همان خواص با بصیرت مد نظر مقام معظم رهبری هستند.

رشدیه هشت سال پس از وفات آقای حائری هم در قم زندگی و فعالیت کرد. حمایت شیخ مؤسس و دیگر مراجع قم از رشدیه را باید نکته مغفول تاریخ تأسیس نظام آموزشی نوین ایران دانست. اما در نجف اگرچه آیت‌الله‌العظمی سید ابوالحسن اصفهانی رویکرد منفی اتخاذ نکرد، ولی نائینی مشروطه‌خواه در دوره مرجعیت خود رویکردی مشابه شیخ فضل‌الله نوری در قبال مدارس جدید داشت.

آن‌چه در چهارسال گذشته معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد سرلوحه برنامه‌های خود قرار داده بود اطمینان‌بخشی به رسانه‌ها برای بهبود مسائل صنفی بود؛ امری که اغلب با رفت‌وآمد مدیران سیاسی‌کار مغفول می‌ماند. دکتر انتظامی رسانه‌های دینی را به‌خوبی و از نزدیک می‌شناخت و در هر مقطعی که امکان داشت حمایت از این رسانه‌ها را در اولویت برنامه‌های خود قرار داده بود.

فراز و فرود پایگاه مردم روحانیت (۶)؛ حجت‌الاسلام والمسلمین رجبی در گفت‌وگو با مباحثات:

این‌که به‌صورت مطلق بگوییم جایگاه و منزلت روحانیت افت کرده حرفی غیردقیق است. آن طیف از روحانیت که به زی طلبگی وشؤون روحانیت آراسته‌اند، نه‌تنها ازمنزلتشان کاسته نشده، که گاه منزلت ومحبوبیتی بی‌نظیریافته‌اند. نمونه‌ی اعلای آن مقام معظم رهبری مدظله العالی است.