تأملی در باب نقل یک فتوا از آیت‌الله‌العظمی سیستانی در شبکه‌های مجازی

یکی دو روز است که فتوایی منتسب به آیت‌الله‌العظمی سیستانی درباره‌ی مصرف وجوهات در فضای مجازی و به‌ویژه شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود؛ با این مضمون که وجوهات را هرطور که مصلحت بدانیم می‌توانیم مصرف کنیم. در حالی‌که در پایگاه اطلاع‌رسانی این مرجع تقلید، مطالبی مخالف نقل مذکور در بحث وجوهات آمده است.

بررسی زی طلبگی در فعالیت‌های اجتماعی طلاب (۲): حجت الاسلام کمیل نظافتی:

در شهرهای مذهبی مانند قم تقیّدیات در حفظ حریم محدودتر است و نگاه ویژه‌ای وجود دارد. اما مثلاً در شهرهای شمالی برای ارتباط با کف جامعه باید مقداری خود را تنزّل دهیم. مانند دوستان عزیز ما در گروه فرهنگی بقیة الله که انصافاً در کنار ساحل فعالیت‌های خوبی کردند. ولی خواه ناخواه ما مبتدی هستیم و به استاد راهنما و عالمان دین نیاز داریم تا خدای نکرده دچار انحراف نشویم.

بررسی زی طلبگی در فعالیت‌های اجتماعی طلاب (۱)

برخی اساتید معتقدند ممکن است حضور طلاب در ورزشگاه‌ها، محافل هنری یا رسانه‌ای مطابق با شئون لباس روحانیت نباشد. از سوی دیگر افرادی که در متن فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی قرار دارند معتقدند وظیفه یک طلبه حضور بین مردم است؛ مردم هم طیف‌های مختلفی دارند و درست نیست به بهانه رعایت زی طلبگی از مردم فاصله گرفت.

حجت‌الاسلام والمسلمین فلاح‌زاده در گفت‌وگو با مباحثات:

باید در بیان مسأله محاسبه کنیم که آیا در دل مخاطب نفرت ایجاد می‌کند یا علاقه؟ به فرموده‌ی رهبری «دین را طوری تبلیغ نکنیم که احساس کنند همه‌ی خیابان‌ها ورودممنوع و همه‌ی کوچه‌ها بن‌بست است و سلب آزادی شده». ما در بحث طهارت و نجاست واقعاً بر مردم سخت گرفتیم؛ چه زندگی‌هایی که به‌خاطر وسواس متلاشی شده.

یادداشتی شفاهی از حجت‌الاسلام والمسلمین سعید جازاری:

مسیحیت در عرصه‌ی تبلیغ تجربه هزار و هشتصد ساله دارد؛ بیش از صدها رشته تخصصی برای آموزش تبلیغ دارند. امروز مکتب بودا هم این راه را شروع کرده؛ البته دیر آمده؛ ولی خیلی جلو افتاده است/ افرادی که در غرب به اسلام روی می‌آورند سمت اسلام اهل سنت می‌روند/ به‌نظر بنده ما  در غرب هنوز در موقعیت تبلیغ مذهبی بمعنی الاخص قرار نگرفته‌ایم.

نگاهی به تاریخچه مرکز خدمات حوزه‌های علمیه در گفت‌وگو با حجت‌الاسلام والمسلمین ابوالحسن نواب

آقا خودشان مسأله‌ی مراجع را حل کنند. این وظیفه‌ی ولی فقیه است. به صرف این‌که چهار نفر وضع خود و آقازاده‌هاشان خوب است، وضع دیگران را تحمل کنم؟ مگر می‌شود روحانیت شیعه در این وضع نگه داشته شود و مدام حرف این باشد که برخی آقایان نگران استقلال حوزه هستند؟

یادداشت وارده

مدتی پیش انتشار گزارش خبرگزاری حوزه با یک روحانی که در بین تماشگران مسابقات فوتبال حضور پیدا می‌کرد با انتقادات مختلفی مواجه شد. این مطلب اولین سری از گزارش‌های حضور طلاب در ورزشگاه‌ها نبوده است؛ در چندسال اخیر بارها در سطوح بسیار گسترده‌ای گزارش‌هایی از این دست منتشر شده بود؛ اما این بار به دلایلی با واکنش برخی اساتید سطوح عالی مواجه شد.

آیت‌الله محمد سند بحرانی در گفت‌وگوی اختصاصی با مباحثات:

یکی از ویژگی‌های حوزه‌ی نجف (به‌لحاظ ساختار آموزشی) وجود سه فضای «آکادمیک محض»، «سنتی محض» و «میانه‌ی آکادمیک و سنتی» است. از لحاظ جغرافیایی آن‌جایی که نزدیک به حرم است، سنتی محض است؛ مقداری آن‌طرف‌تر ـ بین نجف و کوفه ـ میانه است؛ و کوفه آکادمیک محض است. این تنوع سه‌گانه، تکاپو و خلاقیت را زیاد کرده است.

مراجع تقلید غالباً می‌کوشیدند تا اعضای خانواده و عمدتاً فرزندان خود را مسئول اصلی بیت قرار دهند. برخی از مراجع همانند آیت‌الله بروجردی اما خدمتکارانی داشتند که این ورود و خروج‌ها را تنظیم می‌کردند. بعضاً گفته می‌شود که خادمانِ بیت، قدرت بسیاری کسب کرده و می‌توانستند بر روی مرجع نیز اثر بگذارند. قدرتِ خادمان، گاه بیش از حد انتظار می‌رود؛ قدرتی که روحانی مقتدری چون آیت‌الله خمینی نیز از آن گلایه می‌کرد: «اگر آقای بروجردی این حاجی احمد را بیرون کند ما حتی برای آقا ظرف آب پر می‌کنیم».

حال و آینده‌ی مرجعیت شیعه

اگرچه اکنون حدود چهل مرجع تقلید شیعه در کشورهای ایران، عراق، لبنان، افغانستان و پاکستان زندگی می‌کنند، اما سن اغلب آن ها بالای هشتاد سال است و طبق سنت مرسوم حوزه‌های علمیه شیعه، استادان و روحانیون برجسته در چنین دوره‌ای به شناسایی مجتهدینی می‌پردازند که اصطلاحاً در «مظانّ مرجعیت» قرار دارند و به احتمال زیاد، آمادگی پذیرش مسؤولیت مرجعیت را خواهند داشت. این گمانه‌زنی و بررسی، مانع از بروز خلأ در نهاد مرجعیت و بلاتکلیفی متدینین می‌شود.