فکر شهید مطهری گسترده بود. به کیفیتی مینوشت که برای مخاطب ایرانی عرضه شود؛ جوانی که با مکتبهای فکری الحادی و لائیک روبهرو بود. مرحوم مطهری با دستههای فکری به خوبی آشنا بود و مواد تهیه میکرد که بتواند در برابر آنها کتاب بنویسد و سهم بسیار بزرگی در هدایت جوانها داشت. ادامه …
آن حضرت، وجوهات و موقوفات ارسال شده از قم را به مصرف فقرا و مستمندان می رساند و استفادهی خود از آنها را در امور شخصی نهتنها مجاز نمیدانست، بلکه میل و رغبتی نیز به آنها نداشت. یکی از اصول حاکم بر رفتار امام جواد(ع) در کمک به نیازمندان، عطای به نیازمند – و نه صرفاً افراد فقیر – بوده است. نقل شده احمدبنحدید با جمعی از اصحاب ویاران خود عازم سفر حج گردید؛ در راه مورد حملهی جمعی از سارقین قرار گرفتند؛ در مدینه به حضور امام(ع) رسید و جریان سرقت را به عرض آن حضرت رساند. امام(ع) دستور داد پول و پوشاک، به وی بدهند تا او میان جماعت آسیبدیده تقسیم کند. ادامه …
در عصر امامت امام جواد(علیهالسلام) افکار و اندیشههای بیگانه که از دوران گذشته و با حمایت خلفای عباسی رونق گرفته بود، سبب پیدایش برخی کجرویهای فکری و فرهنگی گردیده و انحرافاتی را در جامعه پدید آورده بود. تعدد فرقههای اسلامی که هرکدام داعیه رهبری و هدایت جامعه را داشتند – بهویژه فرقههای شیعی همانند زیدیه، اسماعیلیه و واقفیه – و شبههپراکنی آنها علیه خط اصیل اسلامی نیز بر مشکلات پیش روی امام جواد(علیهالسلام) میافزود. ادامه …
مرحوم شریف رازی آیتالله سیدابوالقاسم خویی را یکی از علائم ظهور حضرت حجت (عج) قلمداد میکرد. وی گفته بود که آیتالله خویی آخرین مرجع پیش از ظهور است. مبنای او برای این سخن اما، تنها و تنها یک رؤیا بود. وی انقلاب ایران را نیز یکی دیگر از زمینههای ظهور میدانست و معتقد بود: آنطور که اهل نظر از اخبار و الهامات غیبی و مکاشفات رحمانی و پیگیریهای بزرگان استنباط و اکتشاف کردهاند، یکی از علائم و مبشّرات، برچیده شدن سلطنت ۲۵۰۰ ساله ایران و برقراری جمهوری اسلامی است. ادامه …
از گزارشهای متعدد موجود، چنین بهدست میآید که گردآمدن یاران مورد اطمینان امام در شرایط بیماری شدید و تشکیل جلسه برای بیان امامت امام عسکری(ع)، آن هم در شرایط سیاسی سختی که آن حضرت در مراقبت همه جانبه حاکمان عباسی بود، دست کم زمانی حدود یک هفته را میطلبید. بدین جهت اگر بگوییم در روزهای پایانی جمادیالثانی، آن گرامی مسموم و بیمار گشت و این مسمومیت یک هفته به درازا کشید و در سوم رجب به لقای معبودش شتافت، سخنی گزاف نیست. ادامه …
از تأکیدات آیتالله حائری این بود که اداره حوزه باید زیر نظر یک نفر باشد و دیگران در هر مقام علمی، به او یاری برسانند؛ رمز توفیق وی نیز در اداره حوزه، همین بود. البته علمای بزرگ هم بسیار با او هماهنگ بودند و به مدیریت و تدبیرهای او، خالصانه گردن نهادند/سال ورود آیتالله حائری به قم مصادف بود با به سلطنت رسیدن رضاشاه؛ مسألهای که موجبات مقابله شدید نهاد حوزه (مرکز رهبری دینی) و نهاد دولت (مرکز قدرت و تصمیمگیری اجرایی) را فراهم ساخت. ادامه …
موقعی که غوغای نفت در مملکت درگرفته بود، مرحوم بروجردی نهتنها مخالف محمد مصدق نبود، بلکه در مواردی بهعلت ایستادگی وی در مقابل استعمار انگلستان نسبت به او اظهار علاقه و عنایت میکرده است/ آیتالله موسوی اردبیلی بر این باور است که مشکلات اقتصادی جوامع مسلمان بهعلت وجود نفت در این کشورهاست. به اعتقاد وی تنها زمانی مشکلات اقتصادی ما حل خواهد شد که تولید داخلی به صورتی قوی و فراگیر ایجاد شود و ما از اقتصاد تکمحصولی نجات یابیم تا بتوانیم بدون فروش نفت، زندگی خود را اداره کنیم. ادامه …
همسر سید احمد درباره وی میگوید: «مردم نسبت به احمد توجه و علاقه زیادی ابراز میکردند و جالب آنکه احمد هرگز از این احساسات پاک و ناب مردم مغرور نمیشد و مکرر میگفت: علاقه وافر مردم به آقا مایه این احترامهاست. ما نباید احساس کنیم خودمان کسی هستیم… او خرید خانه را کمتر انجام میداد؛ زیرا هرگاه که برای خرید به فروشگاهی میرفت، مشتریهایی که او را میشناختند او را بر خود مقدم میدانستند و صاحب مغازه نیز بدون نوبت کار او را انجام میداد. امری که هیچگاه خوشایند او نبود. ادامه …
آقا مجتبی تهرانی از نظر علمی واقعاً در حد بالایی بود؛ اما اهل خودنمایی و ایجاد تنش نبود. بعد از انقلاب هم با اینکه به امام معتقد بود، سعی میکرد به کار طلبگی و حوزوی اکتفا کند و خود را درگیر مسایل سیاسی و اجرایی نکند و وجههی مردمی روحانیت را حفظ نماید. فایدهی فعالیتهای احساساتی سیاسی در قیاس با فعالیتهای طلبگی بسیار کم و هزینهاش زیاد است. ادامه …
جمهوری اسلامی وجهه متفاوتی از روحانیون را با تلاش امثال آیتالله واعظ طبسی به نمایش گذاشت؛ وجههای که در عین آثار عمرانی، اقتصادی و مدیریتی بینظیر، حرف و حدیثهای فراوانی را نیز برای این روحانیون و حتی خانواده و نزدیکان آنها به همراه داشت. از وی بهعنوان مدیری یاد میشد که میکوشید جنبه میانهروی را در امور سیاسی رعایت کند و از همین رو بین وی و حجةالاسلام علمالهدی امام جمعه کنونی مشهد تفاوتهایی مشاهده میشود؛ آیتالله طبسی همواره به شخصیتی مدافع آقای هاشمی رفسنجانی شناخته میشده است. ادامه …
