مهم‌ترین ویژگی و برجستگیِ ایشان علامه‌بودن‌شان در تمام حوزه‌های علوم اسلامی بود. ایشان در معقول و منقول تبحر کامل داشتند و صاحب نظر بودند، نه این‌که صرفا ورودی داشته باشند. به بیانِ خودشان ایشان تنها چند سال پس از بلوغ تقلید می‌کردند و از آن پس مبتنی بر اجتهاد خود عمل می‌کردند. لذا به‌نظر می‌رسد که ایشان حدود سن و سالِ ۲۰ سالگی به درجه‌ی اجتهاد رسیده بودند. همین نکته یکی از مسائل عجیب و شگف‌انگیز درباره‌ی ایشان است. ادامه …
حاج‌آقا مصطفی مجموعه‌ای از زیبایی‌ها بودند. اخلاق خوبی داشتند، ذوق خوبی داشتند، اهل اخلاص بودند. در عین حال اهل ذکر و عبادت و توسل بودند. ایشان برای امام هم خیلی خوب بود. چون فرزندی بود که از هر لحاظ تمام بود. ادامه …
هفتم و هشتم ماه صفر برابر است با رحلت دو تن از بزرگترین مراجع شیعه. یکی سید ابوالقاسم خویی است و دیگری سید شهاب الدین مرعشی نجفی. هر دو در ۹۳ سالگی دیده از جهان فرو بستند. خویی شاگرد میرزای نائینی بود و مرعشی از شاگردان حائری یزدی. ابوالقاسم خویی مرجعیتش فراگیر تر شد. مقلدان بسیاری در سراسر جهان یافت. مرعشی نجفی اما به میزان خویی از وسعت دایره مقلدین بهره نبرد. ادامه …
حضرت آیت‌الله حاج سید عبدالله شیرازی از مراجع پیشگام در توجه به بحران‌های جهان اسلام به شمار می‌آید. این امر از بینش سیاسی ایشان و همچنین عملکرد مناسب وی در حوادث مختلف ایران و جهان اسلام به خوبی نمایان می‌شود بطوریکه کمتر واقعه‌ای را در دوران مرجعیت ایشان در قلمرو جهان اسلام می‌توان سراغ گرفت که ایشان نسبت به آن واکنشی نشان نداده باشد. ادامه …
اخیرا درخواستی از آیت‌الله‌العظمی مکارم شیرازی پیرامون ساخت سریالی در موضوع شمس مطرح شده‌است. مباحثات با توجه به لزوم طرح بحث‌های مختلف پیرامون جریان‌های فکری دینی و حوزوی این متن نامه و پاسخ معظم‌له را منتشر می‌کند. ادامه …
خزعلی با مرام فکری که برگزیده بود، نسبت به اندیشه‌های غربی بر سر مهر نبود و هر کجا رگه‌ای از آن را مشاهده می‌کرد، روی در هم می‌کشید. وی گفته بود: من همیشه در منبرهایم بر ضد دشمنان و معاندان تند حرف می‌زنم چون معتقدم با اینها نمی‌شود با پر طاووس صحبت کرد. ادامه …
بنده سعی کردم در حد توان مطالب را برای طالبان حقیقت روشن کنم، ولیکن با وجود حب وافر آقای دعائی به مرحوم تهرانی، هیچ محملی برای تغییر نظر ایشان نمی‌بینم. هجمه دیدن نقدها از سوی ایشان هم طبیعی است! چرا که جذبه مرادشان باعث شده تا ایشان را بری از هر عیب و نقص ببینند و وقتی عیب و نقصی وجود ندارد، نقدی هم وجود ندارد! چرا که فایده نقد نشان دادن عیب و نقص‌ها است. لذا، هرچه هست هجمه هست و کار عاشق در مقابل این هجمه‌ها «دفاع»! ادامه …
یک سر این جاده بن‌بست است. امکان ندارد و به صلاح هم نیست که راه آشنایی طلاب را به سوی دستاوردهای جهان مدرن مسدود کنند، پس می‌ماند آن یکی مسیر پیش‌رو که چیزی نیست بجز خودآگاهی و خودانتقادی از ریشه‌های پیشتر مسلّم‌مان. در یک کلام، رسالت روشنفکران حوزوی ما، اندیشیدن به این پرسش انتقادی است که: روش‌های جمع میان سلوک اصیل طلبگی با مظاهر مختلف مدرنیته چیست!؟ ادامه …
مورخانی که از فراز و فرودِ موضع‌گیری‌های اجتماعی آیت‌الله میلانی سخن گفته‌اند، بر این نکته اتفاق نظر دارند که عامل اساسی تغییر رفتار آیت‌الله در اطرافیان و بیت ایشان نهفته بود؛ کسانی که توانستند ایشان را کانالیزه و جهت‌دهی ادامه …
سلوک علمی و اخلاقی حوزه، ذهن طلبه را متن‌گرا و انتزاعی بار می‌آورد و او را برای امر مهم ازدواج مهیا نمی‌سازد. از این رو به جهت جایگاه مبهم عقل و عرف در نظام معرفتی حوزه، طلبه دچار دوگانه خودساخته زیست دینی- زیست عرفی می‌شود و هر آنچه که با متن دین تطبیق نیابد را به معنای فاصله گرفتن از سلوک حوزوی و عرفی‌شدن ادامه …
