مخالفت با طریقهی تدریس آیتالله شریعتمداری سویههای سیاسی داشت. آیتالله مؤمن میگوید: آقای شریعتمداری به عدم همکاری با مبارزات متهم بود و حضور در درس ایشان چندان لطفی نداشت. آیتالله طاهری پس از دوسه روز حضور در محفل درس آیتالله شریعتمداری گفته بود: انصافاً ایشان باید نزد امام مکاسب بخواند. اما مرحوم عمید زنجانی میگوید: «ذوق فقهی آقای شریعتمداری جالب بود؛ بنده چیزی از ایشان فرا گرفتم که در درسهای دیگر ندیدم…». ادامه …
یکی از دلایل رشد اقبال به احمدالحسن، خوف علاقهمندان به امام زمان از ایجاد نظامی در عرض مهدویت است. نوک پیکان حملات احمدالحسن ابتدا بهطرف مراجع و سپس ولی فقیه است. استدلال او هم این است که مراجع تقلید که کلاً فلسفه وجودیشان بهخاطر غیبت امام زمان است، الان دیگر خود را قدرتی همعرض امام زمان میدانند. ما باید اصل ولایت فقیه و جایگاه مراجع را با استناد به بیانات خود رهبری و مراجع بهدرستی معرفی کنیم.باید محور تبلیغات ما اثبات این باشد که این جایگاه، هیچ شأنی در مقابل اصل مهدویت ندارد؛ چه برسد به جایگاهی همعرض و موازی آن. ادامه …
از تأکیدات آیتالله حائری این بود که اداره حوزه باید زیر نظر یک نفر باشد و دیگران در هر مقام علمی، به او یاری برسانند؛ رمز توفیق وی نیز در اداره حوزه، همین بود. البته علمای بزرگ هم بسیار با او هماهنگ بودند و به مدیریت و تدبیرهای او، خالصانه گردن نهادند/سال ورود آیتالله حائری به قم مصادف بود با به سلطنت رسیدن رضاشاه؛ مسألهای که موجبات مقابله شدید نهاد حوزه (مرکز رهبری دینی) و نهاد دولت (مرکز قدرت و تصمیمگیری اجرایی) را فراهم ساخت. ادامه …
موقعی که غوغای نفت در مملکت درگرفته بود، مرحوم بروجردی نهتنها مخالف محمد مصدق نبود، بلکه در مواردی بهعلت ایستادگی وی در مقابل استعمار انگلستان نسبت به او اظهار علاقه و عنایت میکرده است/ آیتالله موسوی اردبیلی بر این باور است که مشکلات اقتصادی جوامع مسلمان بهعلت وجود نفت در این کشورهاست. به اعتقاد وی تنها زمانی مشکلات اقتصادی ما حل خواهد شد که تولید داخلی به صورتی قوی و فراگیر ایجاد شود و ما از اقتصاد تکمحصولی نجات یابیم تا بتوانیم بدون فروش نفت، زندگی خود را اداره کنیم. ادامه …
او از شاگردان آیتالله شریعتمداری بود و چندان به امور سیاسی دلبستگی نداشت. مرحوم واعظ طبسی در زمانهی اوج فعالیتهای مبارزاتی، ابطحی را تهدید کرده بود که اگر مبارزه نکنی علیه تو کار میکنیم. ابطحی اما پاسخ میگوید: «من از اول هم کاری به این کارها نداشتم و مانند شماها حرارتی به خرج نداده و حالا هم کاری ندارم… من وظیفه شرعی خودم همین است که نماز بخوانم، منبر بروم و جلسه بحث و انتقاد دینی داشته باشم، چند نفر جوان را هدایت کنم». ادامه …
پیش از این ما برای مطالعه ناچار بودیم مثلاً در زمینه اقتصاد کتابهای بیشماری مطالعه کنیم و اگر کسی بهعنوان نمونه دو کتاب مناسب در این زمینه معرفی میکرد، بیشک مطالعات سودمندتر و جهتدارتر بود؛ اما اگر میخواستیم در زمینهی خاصی مطالعه کنیم، یک سیر مطالعاتی نبود که ما را راهنمایی کند. نسل جدید با انبوهی از کتابّها و منابع مواجه است؛ اگر این سیر مطالعاتی نباشد، چهارپنجم از عمرشان به دنبال یافتن منابع مورد نیاز هدر میشود؛ در حالی که سیر مطالعاتی خیلی راحت کمک میکند تا پژوهشگر به هدف خود برسد. ادامه …
تعدد آزمونهای ورودی، باعث اذیتشدن طلاب و پایین آمدن کیفیت آزمونها میشود. مثلاً سال گذشته در فاصله دو روز چهار آزمون ورودی برگزار شد؛ یعنی هر نیمروز یک امتحان! طلابی که دوست داشتند شانس خود را در این مؤسسات امتحان کنند باید در عرض ۴۸ ساعت حدود ده ساعت را در جلسه امتحان میگذراندند! این مسأله، هم از حیث روانی برای طلاب آزاردهنده بود و هم به لحاظ هزینه، اسراف. همچنین بهدلیل عدم ارتباط مجموعهها و مؤسسات فقهی، بسیاری از همپوشانیها اتفاق نمیافتاد. ادامه …
همسر سید احمد درباره وی میگوید: «مردم نسبت به احمد توجه و علاقه زیادی ابراز میکردند و جالب آنکه احمد هرگز از این احساسات پاک و ناب مردم مغرور نمیشد و مکرر میگفت: علاقه وافر مردم به آقا مایه این احترامهاست. ما نباید احساس کنیم خودمان کسی هستیم… او خرید خانه را کمتر انجام میداد؛ زیرا هرگاه که برای خرید به فروشگاهی میرفت، مشتریهایی که او را میشناختند او را بر خود مقدم میدانستند و صاحب مغازه نیز بدون نوبت کار او را انجام میداد. امری که هیچگاه خوشایند او نبود. ادامه …
آیتالله در مواردی که خلاف مشی فقهی و دینی در جامعه عملی صورت میپذیرد نیز بارها تذکار داده و از ایجاد رویّهای نامقبول در اجتماع برحذر داشته است. درس خارج آیتالله در مسجد اعظم قم محلی برای بروز آرا و بعضاً سخنان وی در مسائل اجتماعی است. اسفند ماه ۸۹ بود که آیتالله موضوع زندان از نظر فقه را پیش کشید و از حساسیت آن سخن گفت. ادامه …
این طرح در راستای کلانپروژه وضعیت شیعه در دوره ائمه(ع) با هدف بررسی همه ابعاد زندگی شیعیان در عصر امام باقر(ع) تدوین گردیده و هدف اصلی آن، دستیابی به هویت شیعیان و آشنایی با جایگاه علمی، اجتماعی و سیاسی آنها در جامعه آن عصر، ارتباطات گروههای مختلف شیعی با یکدیگر، با اهل سنت، غیرمسلمانان و بهویژه دستگاه حاکمه است. ادامه …