• دو اصل امنیت و سلامت روانی جامعه

    در این روزها که ماه صفر پایان یافته، همانند چند سال گذشته شاهد بحث‌هایی در میان کاربران فضای مجازی پیرامون اینکه آیا باید عزاداری را تا فاطمیه ادامه دهیم، یا دو ماه محرم و صفر کفایت می‌کند، هستیم. پنج سال پیش نیز که آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی در یک تذکر خیرخواهانه، خواهان عدم افراط در عزاداری‌ها شدند، انگ‌زنی‌هایی متوجه این مرجع تقلید برجسته شد

  • مقاله وارده/

    برخلاف تصور عمومی، به طور خاص درباره «زیارت اربعین» با پای پیاده هیچ روایتی وجود ندارد. همزمان با گسترش سریع این آئین، «پیاده روی جاماندگان اربعین» نیز در شهرهای مختلف ایران در حال گسترش است. آیا این احتمال وجود ندارد که این میزان تبلیغ برای این آئین دچار افراط شود و پس از چندی موجب تفریط در تعظیم کلیه شعائر گردد؟

  • حوزویان و دشواری‌های اخلاقی‌زیستن (۳)؛ حجت الاسلام و المسلمین علی نکونام گلپایگانی در گفت‌وگو با مباحثات:

    هر کسی حساب کند که چه مقدار از عمرش در مجالس بطالین و فضای مجازی و سرگرمی و موبایل و امثال اینها ضایع و تلف می‌شود. آیا کسی که عمر گرانمایه را اینگونه تلف کند و از همه توفیقاتی که علماء بزرگ داشتند محروم بماند، دارای رشد فکری است؟!

  • جان‌مایه سخن هشداردهندگانی که نگران سکولاریسم در حوزه هستند «عدم کارآمدی یا عدم‌کفایت حمایت علمی و سیاسی حوزه علمیه نسبت به مسائل نظام جمهوری اسلامی» است. که در صورت استمرار این ناکارآمدی، دین از صحنه مدیریت زندگی اجتماعی کنار گذاشته و منزوی خواهد شد.

به بهانه‌ی حواشی پیرامون استاد غفاری

پذیرش تذکرات و نصایح اساتید یکی از مؤلفه‌های اخلاق عملی است. بنابراین از افرادی که داعیه‌ی کرسی‌های اخلاقی دارند و شاگردان آنان انتظار می‌رود در کنار ده‌ها رهنمود عرفانی، پیش و بیش از دیگران به این مورد هم عمل نمایند و نه‌ تنها در مواجهه با آن لجاجت نورزند بلکه پیش‌قدم در شنیدن و عمل به نصایح باشند.

گزارش نقد کتاب

در کشور ما، به‌ دلیل به‌هم آمیختگی حقوق، حتی قبل از انقلاب اسلامی، متدولوژی و روش استنباط و استدلال، عنوان اصول فقه را به ‌خود گرفته‌ است. دغدغه‌ فقها در پرداختن به اصول فقه، استنباط احکام مقدس شارع است، در حالی‌ که دغدغه‌ یک حقوقدان از پرداخت به اصول فقه این است که در مقام نبود نص و ادله‌ اولیه، چطور می‌تواند یک حکم حقوقی صادر نماید.دغدغه‌ این است که چه واگرایی‌ها و هم‌گرایی‌هایی میان این دو حوزه وجود دارد.

گزارش نشست

کشورهای غربی سعی می‌کنند الگوهای صادراتی تهیه کنند. این الگوها و اسناد، استعماری است و اگر الگو و یا سند خود را به ضرر خودشان تشخیص دهند، به‌ راحتی آن را به نفع خود تفسیر می‌کنند و یا حتی از آن الگو، سند و عهدنامه خارج می‌شوند، که برجام نیز نمونه‌ واضح آن است که آمریکا آن را ترک کرد، چون بر این عقیده بود که منافعش تأمین نشده است.

به بهانه انتشار نامه سرگشاده آیت‌الله یزدی به آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی

مباحثات با حفظ احترام مرجعیت معظم و تأکید بر جایگاه مهم و محوری جامعه مدرسین حوزه علمیه قم از مؤثرین بیت آیت‌الله‌العظمی شبیری و تصمیم‌گیران جامعه مدرسین درخواست می‌نماید فضای حوزه و رسانه‌های مرتبط را به‌گونه‌ای مدیریت نمایند که بی‌احترامی به جایگاه رفیع مرجعیت و همچنین تخفیف شأن و محوریت جامعه مدرسین هرچه سریعتر پایان یابد.

گفت‌وگوهای تصویری مباحثات

صفحات اساتید مباحثات

گزارش نشست علمی

مساله عدالت نقطه پرکاری است و جریان های فکری متنوعی را در برمی گیرد. اما در علوم اسلامی عدالت جنسیتی چگونه است؟! بحث عدالت بحث فقیری است، به ویژه ابعاد عمل گرایانه آن. در این زمینه ما وسیع کار نکرده ایم، من پرهیز دارم بگویم عدالت جنسیتیِ مباحث ما فقیر است، ما راجع به طبقات نابرخوردار صحبت نکرده ایم.

پاسخی به یک نقد

در یادداشت وارده تصور شده است که یا دلیل دیگری بر حرمت الحاق به دو کنوانسیون مزبور وجود نداشته یا مهم ترین دلیل بر حرمت «قاعده نفی سبیل» است، و سایر ادله قابل پاسخگویی است. اما همانگونه که نویسنده در مقاله خویش تصریح کرده است، حداقل دو دلیل دیگر بر حرمت وجود دارد

حجت‌الاسلام والمسلمین نظری شاهرودی:

موضوع مثلیَت در پول، چیست؟ آیا موضوع آن، عددی است که روی پول نوشته شده است؟ در واقع آیا پول هم مانند گندم است و اگر ارزش و قدرت خریدِ آن افت کرده باشد، قرض گیرنده چیزی بیشتر از آن صد هزار تومان را ضامن نیست؟ یا موضوع مثلیتِ پول، قدرت خرید آن است؟

نگاهی کوتاه به تأثیر جریان‌های حوزوی بر نهاد مرجعیت

ضمن آرزوی طول عمر برای یکایک مراجع عظام تقلید، نگاهی دقیق به مراجع نسل بعدی نشان می‌دهد روند طی نمودن مسیر مرجعیت تحول جدی خواهد داشت و جریان‌ها مرجع‌ساز خواند بود؛ نه اینکه مراجع جریان‌ساز باشند! بدین صورت که مراجع نسل بعدی عملاً بر بستر جریان‌های مختلف فکری، فرهنگی و سیاسی مطرح خواهند شد و گویا روش رشد براساس جایگاه حقیقی عملاً به اتمام رسیده است.