• حجت‌الاسلام محمدزمانی در گفت‌وگو با مباحثات:

    حوزه علمیه‌ٔ ما هیچ برنامه جامعی برای مسألهٔ عزاداری نداشته؛ آنچه انجام شده، بیشتر اعزام مبلغ بوده. معتقدم نهادهایی مانند سازمان تبلیغات نیز به‌رغم اینکه بودجه‌های بسیار فراوانی داشتند، در این عرصه ناموفق بوده‌اند. چه‌بسا نهادهایی مثل هیئت رزمندگان در عرصه هیئت و عزاداری، بیشتر مؤثر و موفق بوده باشند.

  • حوزویان و دشواری‌های اخلاقی‌زیستن (۲)؛ خانم دکتر معصومه ظهیری در گفت‌وگو با مباحثات:

    وقتی کمیت را افزودیم رابطه بین استاد و شاگرد کمرنگ‌ شد. مرحوم آیت‌الله کوهستانی بقچه غذای خود را برمی‌داشت و شب‌ها با طلبه‌ها غذا می‌خورد.  امروز اساتید فقط اساتید کلاس‌ها هستند و مدیران فقط مدیر هستند. تخصصی‌شدن برای ما تغییرات مثبتی به همراه داشت؛ اما چیزهای زیادی را از ما گرفت.

  • نقدی بر سخنان دکتر محمد جاودان در گفت‌وگو با مباحثات

    این تلقی مشهور که متافیزیک، جایی در فلسفه‌های غربی و به طور خاص فلسفه تحلیلی ندارد، ناشی از عدم آشنایی با فلسفه تحلیلی و ادوار و تطورات تاریخی آن می‌باشد. اولاً فلسفه تحلیلی قوامش به روشش است؛ یعنی یک مکتب نیست تا از حیث محتوایی سمت و سویی خاصی داشته باشد؛ ثانیاً سنت فلسفه تحلیلی، ۵ دوره مختلف را به خود دیده است: دوره اول: دوره مؤسسان (فرگه، راسل و مور)

  • آیت‌الله سید منیر خباز

    سؤال اصلی بحث ما این است که چگونه مبلّغ دینی می‌تواند فکری را که می‌خواهد تبلیغ کند، به عمل تبدیل کند؟ وقتی به آیه‌ تفقّه که در ابتدای بحث قرائت کردم توجه کنیم، می‌بینیم که خداوند نتیجه حرکت برای تفقّه را عمل می‌‎داند و می‌فرماید: «لعلّهم یحذرون». از همین رو است که بعضی مفسّرین بر این باورند که نام‌گذاری «فکر» به «خیر» به‌واسطه اثر عملی‌ای که دارد صورت گرفته است.

هرچند مسأله‌ای به نام خشونت‌های اجتماعی و خیابانی از دیرباز مطرح بوده و سابقه‌ای چند ده ساله در مطالعات و پژوهش‌های اجتماعی و روان‌شناختی دارد، اما پدیدهٔ خشونت علیه روحانیت، از معضلات نوپدید است؛ به‌ویژه اینکه این خشونت‌ها از خشونت کلامی گذشته و به خشونت فیزیکی در حد اقدام به قتل رسیده است.

سوءاستفاده‌ی بسیار ناشیانه‌ٔ آقای زیباکلام از شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی کاملاً صادقانه‌ٔ دبیر شورای عالی حوزه‌های علمیه نشان داد که شعار این جماعت در لزوم شفاف‌سازی بودجه‌های حوزه بهانه‌ای بیش نیست تا بتوانند با هیاهوی رسانه‌ای چهره‌ٔ روحانیت را تخریب کنند.

برشی از کتاب «زن در مقام مُبلِّغ»

زنان به سبب لطافت و رقت روحی و قلب سلیم، سلوک عرفانی سهل‌تری دارند. ضمن این که ویژگی ارتباط‌گرایی زنان و میل آنان به ارتباط با دیگران با هدف برقراری نوعی ارتباط صمیمی و عاطفی ـ و نه با هدف کسب منفعت؛ چنان که مردان غالباً در پی آن‌اند ـ لزوم سوق‌دادن مبلغان زن را به سمت رویکردهای تبلیغی پدیدارشناختی آشکارتر می‌کند.

یادداشت وارده

مرکز مدیریت برادران از خواهران جداست؛ این دو از دفتر تبلیغات حوزه علمیه جدا هستند؛ و این سه از مرکز خدمات حوزه‌های علمیه جدا هستند؛ و این چهار نهاد از حوزه علمیه خراسان و اصفهان جدا هستند؛ یعنی هرکدام شورای سیاست‌گذاری، هیئت امنا و مدیریتی مستقل دارند؛ اما همهٔ آنها پسوند «حوزه‌های علمیه» را یدک می‌کشند!

گفت‌وگوهای تصویری مباحثات

صفحات اساتید مباحثات

حجت‌الاسلام والمسلمین سید عبدالفتاح نواب مسؤول دبیرخانهٔ شورای عالی حوزه در گفت‌وگو با مباحثات:

ما تقریباً بیش از شصت مورد کارویژه‌ٔ روحانیت داریم؛ از مدیر، مربی و مشاور مدرسه گرفته تا نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها و نهادهای نظامی و… ؛ این‌ها مناصبی است که مجموعاً ما در ۱۴۱۴ باید بیش از ۳۰۰ هزار طلبه برای آنها داشته باشیم.

یادداشت وارده

مخاطب اصلی سخنان برنامه مدرسه فیضه چه کسی باید باشد؟مؤسساتی که با هدف تمدن‌سازی و پاسخ به مسائل روز بیش از دو دهه است بودجه‌های رسمی دریافت می‌کنند و صدها نفر در قالب هیأت علمی و کارمند در استخدام دارند یا طیفی که ادعایی در تمدن‌سازی ندارند و معتقدند باید با تقویت فقه و اصول، چارچوب کلی اسلام را حفظ نمود و نسبت به نظام اسلامی هم آمر به معروف و ناهی از منکر بود؟

برنامه تلویزیونی «شوکران» با موضوع «عدالت، آگاهی و آزادی در حوزه‌های علمیه» میزبان احمد واعظی رئیس دفتر تبلیغات اسلامی بود. برنامه‌ای که با تهیه‌کنندگی و اجرای پیام فضلی‌نژاد ـ که به روزنامه‌نگار و فعال رسانه‌ای هوشمند و صریح‌گو شهرت دارد ـ به گفت‌وگوهاى چالشى با متفکران و شخصیت‌هاى تراز اول فکرى و فرهنگى کشور می‌پردازد. حضور واعظی در این برنامه، زمینه‌ای شد برای طرح مهمترین سؤالات و مسائل مطرح پیرامون حوزه‌های علمیه و روحانیت.

حوزه علمیه قم و فلسفه (۷)؛ دکتر محمد جاودان در گفت‌وگو با مباحثات:

فلسفهٔ اسلامی از دنیایی می‌آید که توسعه را نمی‌شناسد. توسعه یک مفهوم مدرن است و در واقع  شما  مطالبهٔ یک مفهوم مدرن و نتایج یک دنیای مدرن را از آن علم و دانشی که در واقع پیش از مدرنیته ـ و با یک مناسبات دیگری بوده ـ دارید. توسعه یک مفهوم مدرن است؛ شما پیش از مدرنیته مفاهیمی به‌نام توسعه یا پیشرفت را ندارید.